红线—[hóng xiàn]—vijë e kuqe
Të premten, destrojeri “JS Ikazuchi” i Forcave të Vetëmbrojtjes Detare Japoneze kaloi nëpër Ngushticën e Tajvanit, një veprim që zgjati rreth 14 orë. Ky kalim nuk ka lidhje me të ashtuquajturën “liri lundrimi”, përkundrazi, është një provokim i qëllimshëm nga Japonia, që shkel premtimet e bëra prej saj pas luftës, sfidon themelin politik të marrëdhënieve kino-japoneze dhe përshpejton promovimin e “militarizmit të ri”. Pas thënieve të gabuara nga kryeministrja japoneze Sanae Takaichi në lidhje me Tajvanin, ky veprim zbuloi përsëri orvatjen e forcave të djathta japoneze për ndërhyrje në Ngushticën e Tajvanit, duke minuar paqen e qëndrueshmërinë rajonale. Ushtria kineze e ka trajtuar këtë çështje sipas ligjit e rregulloreve përkatëse dhe pala kineze i ka paraqitur një protestë të fortë palës japoneze.
Që nga fillimi, veprimet e anijes japoneze ishin të mbushura me motive të fshehta politike dhe provokime ushtarake. Më 17 prill para 131 vjetëve, Japonia, nëpërmjet luftës së agresionit kundër Kinës, e detyroi qeverinë e dinastisë Qing të nënshkruante Traktatin e Shimonosekit, duke pushtuar kështu Tajvanin dhe ishujt Penghu. Pikërisht në këtë datë, destrojeri japonez “JS Ikazuchi” kaloi nëpër Ngushticën e Tajvanit. Prandaj nuk mund të përjashtohet që ky veprim të ishte një orvatje e qëllimshme me rastin e një momenti të ndjeshëm historik për të krijuar telashe, duke lënduar ndjenjat e popullit kinez, duke inkurajuar forcat e “pavarësisë së Tajvanit” dhe duke synuar forcimin e pranisë ushtarake të Japonisë në rajonin e Azi-Paqësorit.
Sa i përket pretendimit të së ashtuquajturës “liri lundrimi” të palës japoneze, ky është krejtësisht një shtrembërim i fakteve dhe mashtrim i publikut. “JS Ikazuchi” i përket tipit të destrojerëve “Akizuki” dhe ka aftësinë si të sulmeve detare, ashtu edhe të sulmeve tokësore. Këtë herë kohëzgjatja e kalimit të “JS Ikazuchi” nëpër Ngushticën e Tajvanit e tejkaloi shumë afatin e zakonshëm kohor, gjë që tregon se ai nuk është një kalim i zakonshëm, por një akt i hapur i provokimit ushtarak. Ushtria Çlirimtare Popullore e Kinës kreu monitorimin dhe mbikëqyrjen e vazhdueshme dhe mori masa efektive kontrolli, duke shfaqur kështu aftësinë e mbizotërimit të situatës në Ngushticën e Tajvanit dhe vendosmërinë për marrjen nën kontroll të situatës.
Parimi i “Një Kinë” përbën themelin politik të marrëdhënieve kino-japoneze dhe është një konsensus i vendosur në katër dokumentet politike midis dy vendeve. Por që nga marrja e postit, kryeministrja japoneze Sanae Takaichi aludoi hapur për mundësinë e ndërhyrjes ushtarake në çështjen e Tajvanit, ka përshpejtuar dislokimin ushtarak në ishujt jugperëndimorë vetëm njëqind kilometra larg Tajvanit, i ka ulur marrëdhëniet Kinë-Japoni nga “marrëdhëniet dypalëshe më të rëndësishme” në “vende fqinj të rëndësishëm”, i ka përcaktuar tensionet në Ngushticën e Tajvanit si një çështje shqetësuese të madhe dhe këtë herë bëri provokim të qëllimshëm me kalimin e anijes luftarake nëpër Ngushticën e Tajvanit. Një sërë ngjarjesh tregojnë se qeveria japoneze ka hequr dorë nga premtimet e bëra në lidhje me çështjen e Tajvanit, duke dëmtuar rëndë themelin politik të marrëdhënieve Kinë-Japoni e duke dëshmuar se “militarizmi i ri japonez” po ringjallet plotësisht.
Në krahasim me agresionin e hapur gjatë Luftës së Dytë Botërore, “militarizmi i ri”, me gjithë pretekstet, si “kërkimi i normalizimit kombëtar”, ka në thelbin e tij synimin e zgjerimit ushtarak. Sot kjo ide e zgjerimit ushtarak ka hyrë në çdo nivel të shoqërisë japoneze, duke krijuar një kërcënim aktual për rajonin e Azi-Paqësorit.
Duke hequr ndalimin e së drejtës për vetëmbrojtje kolektive nëpërmjet rishikimit të ligjit të sigurisë, qeveria japoneze e ka ndryshuar rolin e Forcave të Vetëmbrojtjes nga “mbrojtja e posaçme” në marrjen e “aftësisë sulmuese kundër bazave të armiqve”. Ky veprim gërryen sistematikisht themelet e “Kushtetutës Paqësore” dhe minon rëndë sistemin e paqes të përcaktuar pas Luftës së Dytë Botërore duke krijuar kërcënime mbi sigurinë e Azi-Paqësorit.
Nga këndvështrimi ushtarak, buxheti i mbrojtjes i Japonisë ka pasur një rritje të konsiderueshme për vite me radhë, me fonde masive që kanalizohen kryesisht në armatime sulmuese me rreze të gjatë veprimi dhe në ndërtimin e një sistemi sulmimi ndërrajonal. Japonia madje orvatet t’i rishikojë “tre parimet jobërthamore”. Strategjia ushtarake japoneze po ndryshon nga mbrojtja në ndërhyrje dhe nga territori i brendshëm në rajonet jashtë vendit. Kjo do të acarojë garën rajonale të armatimit, do të prishë ekuilibrin strategjik dhe në fund të fundit do të shkaktojë një rreth vicioz.
Nga këndvështrimi historik, forcat e krahut të djathtë të Japonisë e kanë zbukuruar në mënyrë të vazhdueshme historinë e agresionit nëpërmjet ndryshimit të teksteve shkollore, heqjes së shprehjeve për “agresionin”, bërjes së homazheve në Tempullin “Yasukuni” dhe mohimit të krimeve si Masakra e Nankinit etj., për të krijuar imazhin e “viktimës”, duke mashtruar brezat e rinj të vendit. Këto veprime u kanë sjellë dëme të mëdha vendeve fqinje aziatike që kanë vuajtur nga agresioni militarist japonez, duke acaruar tensionet historike.
Në drejtimin e marrëdhënieve të jashtme, Japonia ka sfiduar hapur dokumentet ligjore ndërkombëtare, me Deklaratën e Kajros, Proklamatën e Potsdamit dhe Instrumentin e Dorëzimit të Japonisë si përfaqësuese, duke cenuar rendin ndërkombëtar të pasluftës.
Lidhur me këtë, bashkësia ndërkombëtare, duke përfshirë opinionin publik brenda Japonisë, ka shprehur shqetësim të madh. Të dielën, dhjetëra mijë qytetarë japonezë organizuan një tubim masiv për të kundërshtuar prirjen e rrezikshme të qeverisë së Sanae Takaichi-t për heqjen e ndalimit mbi eksportin e armëve dhe për rishikimin e “Kushtetutës Paqësore”. Edhe kritikat e opinionit publik koreanojugor ndaj politikës së sigurisë japoneze janë intensifikuar, duke shprehur shqetësime për përkeqësimin e tensioneve rajonale dhe për zgjerimin ushtarak të Japonisë.
Si një fuqi e madhe e përgjegjshme, Kina ka vendosmërinë, besimin dhe aftësinë për të mbrojtur sovranitetin dhe tërësinë e vet territoriale. Nëse pala japoneze refuzon të ndreqë gabimet e saj, pala kineze do të marrë të gjitha masat e nevojshme për të ndaluar çdo orvatje për ndërhyrje në çështjen e Ngushticës së Tajvanit, duke mbrojtur paqen dhe qëndrueshmërinë rajonale./cgtn
