Ekskluzivisht për ARGUMENTUM
Nga Dr. Jorgji KOTE
Deri tani vonë, të huajt dhe politikanët tanë, sa herë flitej për çeljen e negociatave të antarësimit në BE e krahasonin atë me një ndeshje futbolli me Brukselin. Me plot terma tërheqës futbollistikë – arbitrat nga Brukseli, topi që fluturon sa në njerën dhe në tjetrën fushë/portë, me lëmshe të ngatërruar që kërkojnë spastrim të shpejtë të « zonës së rreptësisë » autogol, faull, penallti, « jashtë loje » « në stolin e rezervave » etj.
Në fakt, këto lloj referimesh kishin kuptim deri më 25 Mars, kur BE-ja më në fund e dha « PO-« në për çeljen e negociatave tona; edhe pse një « PO » jo siç e deshëm ne, « me plot gojën » që të na çonte ashtu si Maqedoninë e Veriut në negociata qysh këtë vit; ishte një « Po » me « me paterica » me 15 « bishta » ose kushte, kërkesa, kritere, prioritete, quaji si të duash.
Ja pse, ndeshja e « futbollit me ekipin e Brukselit » ka mbaruar. Na kujtohet të gjithëve se si deri në Mars 2020 « topi » i këtyre negociatave vërtitej furishëm sa në portën franceze dhe atë holandeze. Me sulme ndaj tyre nga të gjitha anët dhe nga vetë Brukseli në favor të Shqipërisë. Nuk lamë « gur pa lëvizur » me lobime, që Franca dhe Holanda të dorëzoheshin me një « barazim » të paktën.
Mirëpo, si për ironi të fatit, duke qenë kampionë dhe nënkampionë bote dhe në futbollin real, liderët e tyre politikë, pas « autogolit » që bënë më 19 Tetor 2019 me Jo-në e tyre, paskëtaj, ditën jo vetëm të mbrohen mirë dhe me qetësi në portë, por shumë shpejt kaluan në kundërsulm me Metodologjinë e re të Zgjerimit që i pajtonte pozicionet e të gjitha palëve. Kështu, u bëmë « jek e jek »
Synimi madhor është që këtë « Po » anemike ta vitalizojmë dhe ta « përkthejmë » me çeljen e negociatave, veçse TANI, këtë vit, me vendimin e Këshillit të BE-së më 23 Tetor, madje dhe më parë, pa pritur ditën e fundit.
Vetëm se koha nuk pret. As tre muaj nuk kanë mbetur. Kur Parlamenti Europian, Merkel dhe të tjerë janë shprehur më shumë për një « ndoshta » për ne, që urojmë të mos kthehet në « Jo »
Në fakt, hendeku midis PO-së, « Ndoshta » dhe çeljes së negociatave këtë vit mbushet vetëm duke nxituar për plotësimin të paktën të pesë kushteve më të rëndësishme që tanimë i dinë përmendsh dhe fëmijtë e kopshtit. Të tjerat mbase pret puna për më vonë. Ca më tepër që tani, BE-ja ka në dorë « dhe gurin dhe arrën » dhe e ze « lepurin me qerre » gjatë rrugës edhe kur t’i fillojmë negociatat. Probleemi është të çelen detyrimisht këtë vit; që dhe negociatorët tanë të mos presin gjatë por të hynë sa më parë në « fushë ».
Ja, pse tanimë nuk bëhet fjalë për « futboll politik » por për një një vrapim shpejtësie me pengesa ».
Veçse këto të fundit, me ndonjë përjashtim të rallë tani i kemi nga brenda ; madje, ato i vështirësojmë më shumë dhe vetë ne me « naze » gër vëre, vickela dhe stërkëmbësha » Ndaj, sidomos këtë vrapim do ta bëjmë pa ndihmë nga jashtë, por vetëm me « këllqet » tona, sipas thënies « I zoti e nxjerr gomarin nga balta ».
Themi kështu mbasi është hera e parë në këtë proces integrues 20 vjeçar nuk ka më nevojë për lobim, fushata dhe vizita në metropolet europiane, sepse do të flasin vetë rezultatet. Këtë radhë të 27 vendet e BE-së na presin dhe na shohin se si po vrapojmë ne mbi këto pengesa, a vonohemi apo bëjmë ndonjë faull në « vijën e nisjes » deri në mbërritje ? Kësisoj, duke parë dhe frymën/predispozicionin tonë për të bërë përpara në të 15 drejtimet, mbase në Tetor ata tregohen tolerantë dhe bujarë, duke na çuar në Konferencën e Parë Qeveritare këtë Nëntor ose Dhjetor që do të shënojë dhe çeljen e negociatave.
Çështja është se duke qenë « vrapim me pengesa » nuk ka më kohë, duhet që çdo javë, ditë dhe orë të vrapojmë ; veçse, pa shtuar por vetëm duke skontuar kushtet që tani dhe për vite të tëra do të na qëndrojnë si « Shpata e Demokleut » te koka. Por jo si me Marrëveshjen e 5 Qershorit që kaloi shumë vonë në Kuvend e që urojmë të mos « përmbyset » më 30 Korrik.
Nëse do të kapim « normat e kualifikimit », atëhere në dhjetor dhe ekipi negociator « do ta bëjë sefte » për të vijuar negociatat me fillimin e vitit të ardhshëm; natyrisht në vartësi të zhvillimit dhe pranimit të rezultatit të zgjedhjeve të reja parlamentare në majin e ardhshëm. Gjithsesi, do të jetë një vrapim i gjatë dhe jo më « ndeshje futbolli » me 90 minuta, me shtesë e penallti e ca më pak sipas parimit « bjeri t’i biem ». Përkundrazi, periudha e mbetur gati 90 ditore do të jetë një maratonë e vërtetë politike drejt Brukselit, me shumë stacione, në mot politik të ftohtë, acar dhe të nxehtë. Nëse nuk do të tregohemi « në formë » pra nëse klasa jonë politike nuk do të ndryshojë sjelljet e saj politike, kjo maratonë mund të kthehet në makth dhe odise të vërtetë. Shihni, Serbia dhe Mali i Zi kanë mbi 6 vjet dhe janë ende « te ura »
Dhee, nëse këtë « vrapim me pengesa » e vonojmë, e bëjmë me « faulle », etj, atëhere gjëndja do të shkojë « nga shiu në breshër ». Arbitrat e Brukselit do të na e shtyjnë garën e negociatave në rasti më të mirë në vjeshtën tjetër, mbasi te jenë plotësuar kushtet e tjera që do t’i kemi bashkëudhëtare ; dhe, nëse klima politike në vend, në rajon dhe në Europë do ta premtojë një gjë të tillë. Sepse shtyrja sjell shtyrje dhe vonesa vonesë. Ja pse apeli është për ta vlerësuar sa më drejt « vrapimin e tanishëm të shpejtësisë me pengesa » deri më 23 Tetor, kur do të merret vendimi historik; pikërisht në 30 vjetorin e pluralizmit politik në Shqipëri dhe të thirjeve të fuqishme entusiazte të mijra dhjetorianëve « E duam Shqipërinë si gjithë Europa ». Ndaj, duhet ta fitojmë se nuk bën këtë garë dhe të kualifikohemi për në turin final të negociatave në dhjetor./argumentum.al
© Argumentum
