Dr. Marsela Musabelliu
Një vend me më shumë se 1.4 miliardë banorë nuk mund të qeveriset mirë pa institucionet e duhura, të shëndosha dhe të qëndrueshme. Institucionet politike si bartëse dhe zbatuese të vullnetit të popullit përfaqësojnë ambicien dhe realitetin e një kombi. Dhe qëllimi përfundimtar i një lidershipi të suksesshëm është të kombinojë në mënyrë harmonike aspiratat kombëtare, sociale dhe individuale.
Në Kinë, aspiratat dhe vizionet për të ardhmen mishërohen në termin “përtëritje kombëtare” dhe qëllimin e realizimit të “Ëndrrës Kineze”.
Partia Komuniste e Kinës (PKK) dhe i gjithë establishmenti politik kanë vendosur dy synime njëqindvjeçare: të çrrënjosin varfërinë absolute dhe të ndërtojnë një shoqëri mesatarisht të begatë në të gjitha aspektet deri në vitin 2020 – e cila është arritur – dhe realizimin e Ëndrrës Kineze për përtëritjen kombëtare dhe zhvillimin e Kinës në një vend modern socialist që është i begatë, i fortë, demokratik, dhe i avancuar kulturalisht nga mesi i këtij shekulli.
Vendosja e qëllimeve afatgjata, objektivave afatmesme dhe afatshkurtra që monitorohen dhe modifikohen vazhdimisht, dhe vënia në praktikë e konceptit të hierarkisë, meritokracisë dhe vizionit të mirëstrukturuar – ky është plani i një historie suksesi politik.
Përveç përshtatjes ndaj situatave në ndryshim, Kina ruan gjithashtu vazhdimësi në strategjitë e mëdha dhe aplikimin e socializmit me karakteristika kineze. PKK ka udhëhequr transformimin e gjithanshëm të vendit për më shumë se shtatë dekada, duke lënë një gjurmë të thellë në modernitetin e Kinës dhe më gjerë.
Në shekullin e kaluar PKK ka formëzuar dhe reformuar kombin, ka luajtur një rol udhëheqës në mundjen e kolonializmit dhe ka shpikur dhe përdorur strategjinë që përfundimisht i riktheu Kinës statusin e merituar në botë.
Mrekullia ekonomike e Kinës nuk ndodhi rastësisht. Ajo u zhvillua drejtpërdrejt nga politikat e nisura, zbatuara dhe vëzhguara nga PKK dhe qeveria në nivel qendror, rajonal dhe lokal. Një nga mjetet më të fuqishme të politikës që Kina ka dhe do të vazhdojë të ketë, është përshtatja ndaj ndryshimeve dhe reformave. Transformimi fenomenal i Kinës tregon se mund të ketë ndryshim në vazhdimësi, sepse reforma dhe hapja u zbatuan nën udhëheqjen e partisë në pushtet që kishte qeverisur vendin për dekada.
Në pjesën tjetër të botës, fjala reformë lidhet zakonisht me masat shtrënguese dhe drastike, ku të gjitha nocionet e shtetit dhe politikës përmbysen dhe epoka e re fillon në një tabula rasa, por në Kinë nuk është kështu.
Ish-sekretari amerikan i shtetit, Henry Kissinger, shprehet se ngritja e Kinës në eminencë në shekullin XXI rivendos modelet e saj historike. Ajo që është e dallueshme në të është se Kina është kthyer si trashëgimtare e një qytetërimi të lashtë dhe si një fuqi e madhe bashkëkohore. Kina kombinon trashëgiminë e filozofisë së antikitetit “gjithçka nën qiell” dhe modernizimin teknokratik.
Në një artikull me titull “Eksperimentimi nën Hierarkinë e Kushteve Lokale: Rastet e Reformës Politike në Guangdong dhe Sichuan”, autorët Wen-Hsuan Tsai dhe Nicola Dean pyesin se si PKK ka arritur të mbetet kaq e palëkundur. Ata arrijnë në përfundimin se aspekti më i rëndësishëm i elasticitetit është aftësia e saj për të mësuar dhe për t’u përshtatur me kushtet e reja ekonomike dhe sociale.
Në vend që të huazojë, të imitojë ose thjesht të zbatojë idetë dhe praktikat e vendeve të tjera, PKK nxjerr idetë përkatëse dhe inkorporon ndikimet e veta, duke krijuar shpesh koncepte të reja. Miratimi dhe modifikimi i koncepteve të jashtme mund të shihet si një formë “modernizimi refleksiv”, me të cilën, pasi analizohen dhe interpretohen përvojat e huaja, zgjidhen ato koncepte që janë më të dobishme për qëllimet e veta modernizuese.
Në fakt, PKK nuk është kurrë një entitet i përmbyllur ose statik, por një punë në vazhdim. Kjo punë në vazhdim mund të jetë e suksesshme vetëm nëse ka meritokraci dhe zell brenda radhëve. PKK ka më shumë se 95 milionë anëtarë dhe për t’u kualifikuar për në pozicione të larta, anëtarët duhet të kalojnë vite sprovash, të cilat forcojnë aftësitë e tyre drejtuese dhe administrative.
Përpara se të marrë një pozicion të rëndësishëm, një anëtar i PKK merr pjesë në diskutimin dhe formulimin e shumë strategjive dhe politikave kryesore. Kjo është një nga arsyet që gjatë dekadave të fundit, përmes disa tranzicioneve sociale dhe ekonomike, Kina ka arritur të mbajë politikat e saj. përgjithësisht konsistente dhe punon vazhdimisht për ta bërë të suksesshme strategjinë kombëtare të zhvillimit.
Mënyra se si PKK është përballur me ndryshimet dhe transformimin duhet të analizohet në kontekstin e asaj se si Kina e sheh veten, jo se si e sheh bota Kinën.
Sesioni i Gjashtë Plenar i Komitetit Qendror të 19-të të CPC, i mbajtur në nëntor të vitit të kaluar, ishte një testament i kësaj linje veprimi, ishte një ngjarje me rëndësi retrospektive dhe perspektive për PKK dhe shtetin kinez. Aty u miratua një rezolutë historike për arritjet kryesore dhe përvojën e PKK në shekullin e kaluar. Në seancën plenare u sugjeruan mënyra për të konsoliduar unitetin kombëtar, për të forcuar ideologjinë qeverisëse dhe për të përmirësuar praktikat duke i balancuar ato me realitetin e kohës. Në të vërtetë, ky bashkim mendimesh dhe vazhdimësia e politikës do të ketë impakt brenda dhe jashtë Kinës.
Në nivel kombëtar, si dy herë më parë në histori, lidershipi u është zotuar njerëzve se do të çojë përpara zhvillimin, do të ketë në thelb një filozofi me në qendër njerëzit, dhe do të vazhdojë të bëjë përpjekje për të kapërcyer sfidat epokale. Mesazhi për botën duket qartë se është se as sistemi, as Partia, as udhëheqja dhe as Kina nuk do të devijojnë nga marshimi historik drejt progresit.
Në Kinë, ndryshimi dhe vazhdimësia kanë ardhur dhe do të vijnë nga brenda.
