Nga Nertil JOLE
Një shfaqje e mungesës së seriozitetit dhe përgjegjësisë nga hallkat përkatëse në Muzeun e Gjirokastrës solli me të drejtë shqetësim në opinionin publik, si dhe reagime zyrtare. Përtej kësaj, frymëzoi edhe krijimin e disa meme-ve.
Është e padiskutueshme se vendin që zënë heronjtë tanë kombëtarë në historinë e Shqipërisë e ka përcaktuar vepra e tyre dhe ndikimi i saj në të ardhmen e vendit. Pikërisht për këtë arsye kemi detyrimin që personazhet e historisë sonë, me profil deri heroik, t’i kujtojmë me vlerësimin dhe respektin e merituar shoqëror e institucional.
Çerçiz Topulli është një figurë e rëndësishme e historisë sonë. Filmi i mrekullueshëm që i kushtohet jetës dhe veprës së tij, interpretuar me plot ndjeshmëri nga mjeshtri Timo Flloko, është veç të tjerash një nga qasjet më me respekt ndaj historisë dhe ngjarjeve që e kanë shënuar atë.
Papritur, në një muze kombëtar ekspozohet një manekin grotesk, me pretendimin absurd për të sjellë pamjen e heroit. Nuk e di nëse është apo jo një veprim i qëllimshëm. Por pa asnjë diskutim që është një shfaqje e shëmtuar.
Në botë përdoren manekinë, figurina prej dylli, fotografi dhe mënyra nga më kreativet, edhe për figura që jetojnë, për ta bërë historinë vizualisht më të prekshme. Por pas tyre ka gjithmonë shumë profesionalizëm, kërkim, art, kujdes e mbi të gjitha respekt për personazhet e paraqitur.
Problemi ynë është mungesa e sqimës dhe e përgjegjësisë me të cilën shpesh trajtojmë gjithçka që përfaqëson më të mirën tonë. Dhe kjo nuk ndodh vetëm me trashëgiminë tonë historike, por edhe në fusha të tjera të jetës.
Në këtë realitet, meme-t me humorin që përcjellin ndihmojnë. Ato janë kthyer në një lloj trendi dhe gjithmonë e më shpesh shigjetojnë zyrtarë apo shërbëtorë publikë, të cilët nga ana e tyre duket sikur janë në garë për të frymëzuar meme me pozat e panevojshme, butaforinë, fjalorin e varfër ose të papërshtatshëm, pavolitshmërinë e veprimeve apo sjelljet jo korrekte në publik.
Ndërkohë që një zyrtar nuk ka pse e madje nuk duhet të konsiderohet “spektakël”. Ai duhet të dallohet për përgjegjshmërinë, seriozitetin, thjeshtësinë, korrektësinë e mbi të gjitha, për mënyrën se si u shërben qytetarëve.
Kështu që problemi nuk është meme-ja. Ajo është thjesht pasqyra.
Ndaj, përpara se të qeshim me meme-t e radhës, duhet të mendojmë nëse jemi duke qeshur me vetë personazhin apo me atë çka ai/ajo përfaqëson me rezultatet e punës së vet. E para mendoj se nuk është gjithmonë etike, ndërsa e dyta është ndonjëherë e justifikuar.
Sigurisht, jo prej dukjes, por prej konstatimit dhe gjykimit të opinionit publik mbi përmbajtjen e shembujve vetjakë.
© 2026 Argumentum
