Fokus
32% e popullsisë së Shqipërisë vuan nga mungesa e ushqimit thuhet në raportin e publikuar nga OKB. Programi Botëror i Ushqimit në Kombet e Bashkuara FAO ka përllogaritur se, gjatë periudhës 2019-2021 rreth 900 mijë njerëz ose rreth 32% e popullatës së Shqipërisë vuajnë nga pasiguria ushqimore.
Shqipëria ka rreth një të tretën e popullsisë saj me mungesa të sigurisë ushqimore, thuhet më tej në këtë raport, i cili fatkeqësisht publikohet në të njëjtën ditë ku nga Roskoveci raportohet se një fëmije vetëm 14 vjeç ishte mbytur në Lumin Seman pasi kishte dalë për te peshkuar për familjen e tij.
Ndërsa lexoj këtë raport nga njëra anë, dhe nga ana tjetër lexoj lajmin tragjik për humbjen e jetës së një fëmije i cili ishte në kërkim të ushqimit të përditshëm, mu kujtuat Ju z.Kryeministër.
Pikërisht një vit më parë në prag të zgjedhjeve parlamentare, ndërsa kërkonit votën për një mandat të tretë nga shqiptarët, me krenari ju u shprehet se askush në vendin tonë nuk po vdes për bukë, gjë që sipas jush nuk ka ndodhur në asnjë kohë për shqiptarët (as në kohën e Skëndërbeut).
“Për bukë në Republikën e Shqipërisë jo e jo, por në trojet shqiptare, që nga koha e Skënderbeut nuk ka vdekur kush ndonjëherë, kurrë shqiptar të vdekur për bukë nuk ka në historinë e Shqipërisë. Sepse është bukë, krypë dhe zemër historia e Shqipërisë. Në këtë vend ka solidaritet, ka gjithmonë një ndihmë. Në këtë vend po ndihmohen sot njerëzit më në nevojë siç nuk mund të imagjinohej ndonjëherë më pare”.
Por ja Zoti Kryeministër, rasti më flagrant është sot.
Sot 1 vit më pas ndërsa jeni në përmbyllje të vitit të parë të mandatit të tretë si kryeministër i Shqipërisë , përballemi me lajme të tilla kaq tragjike për familjet shqiptare ku fëmijët burrërohen para kohe e marrin përgjegjësitë e mbajtjes së familjes, duke punuar për mbijetesë …në shekullin 21 në mandatin tuaj të tretë qeverisës.
Sa dëshpëruese!
Ngjarja e hidhur e Roskovecit në mesin e këtij gushti kaq përvëlues tregon mjerimin që është ulur këmbëkryq në familjet shqiptare.
PO Zoti Kryeministër, Shqiptari po vdes për bukë!
Këtë e dëshmojnë bashkëfshatarët e asaj familje të cilët u ngriten në këmbë dhe u solidarizuan për të gjetur trupin e pajetë të 14 vjeçarit që u mbyt më 10 gusht 2022 në lumin Seman. Me lot në sy para mediave ata treguan hapur dramën e djaloshit që u la në mëshirë të fatit si ai dhe familja e tij. Familja e Novruz Sakës ishte në gjendje shumë të dobët ekonomike dhe anëtarët e saj kanë probleme shëndetësore.
I vogli dilte për peshk për të ndihmuar familjen.
”Në të gjithë fshatin Suk kjo është familja më e varfër. Kjo është familje shumë e ndershme por shumë fukarenj Dilte për të peshkuar për të ngrënë. Fukara. Edhe barkun s’e mbushte me bukë. Para 3 -4 vitesh i ndihmonte pak shteti por ia preu fare. Në të gjithë zonën e Myzeqesë kjo është familja më e varfër. Dilte për të peshkuar për të ngrënë një copë bukë. Kanë nevojë për ndihmën e Shtetit” thonë bashkëfshataret.
Ata tregojnë edhe për tragjeditë tjera të kësaj familje. Po në atë lumë 10 vite më parë familja Saka kishte humbur një tjetër djalë, ndërsa nga koronavirusi kishin humbur kryefamiljarin.
Një familje me tragjedi të mëdha e lënë në mëshirë të fatit.
Asnjë institucion nuk u kujdes për ta. Nuk u interesua për ta as shteti e as komuniteti, duke humbur kështu çdo përgjegjësi institucionale së pari por dhe morale.
Sikundër pohojnë vetë bashkëfshatarët, kjo familje u braktis nga shteti pasi dhe atë pak ndihmë sociale që merrte, Bashkia Roskovec ua kishte ndërprerë.
“Mjerimi s’don mshirë, por don vetëm të drejt”, thoshtë Migjeni në poemën e tij të mjerimit e cila gjen vend edhe sot në shekullin 21.
Mjerimi s’don mshirë, por don vetëm të drejt!
Jo…
Mjerimi s’don mshirë. Por don vetëm të drejtë!
Mshirë? Bijë bastarde e etënve dinakë,
t’cilt n’mnyrë pompoze porsi farisejt
i bijnë lodërtinës me ndjejt dhelparak
tu’ ia lëshue lypsiti një grosh të holl’ n’shplakë.
Eh, ku ta dinte Migjeni se poema e tij do të jehonte më fortë se kurrë një shekull më pas, fatkeqësisht duke u ulur këmbëkryq në vatrat e familjeve shqiptare.
Nga ky mjerim, ky fëmijë vetem 14 vjeç e la gjumin e drekës dhe bashkë me të dhe ëndërrat për të ardhmen dhe u zgjua për të siguruar pak ushqim për vete, vëllezërit e motrat e tij duke iu bërë kështu krah nënës e cila ishte e vetmja që punonte .
Kësaj here në fund të atij lumi ndërsa përpëlitej në ato rrjeta të mallkuara ndoshta për një çast ka menduar…tashmë nuk do të jetë e nevojshme të zgjohem. Do të fle gjatë …ndoshta kësaj radhe bashkë me engjëjt!
Zoti Kryeminister, mos ia kurseni një tufë me lule këtij fëmije … e as titullin Dëshmorë, edhe ai vdiq si HERO, si hero që dëshmon dështimin tuaj si Qeveri e mbi të gjitha si Njerëz.
/Argumentum.al
