Charles Michel
President i Këshillit Evropian
Ishte ora 3:30 e mëngjesit të datës 24 shkurt 2022 kur u zgjova nga zhurma e ziles së telefonit tim. Informatat e panumërta të inteligjencës që paralajmërojnë për një pushtim rus të Ukrainës nuk mund t’ju përgatisin kurrë për momentin. Duke dëgjuar zërin e rëndë të Presidentit Zelenskyy përmes telefonit “bombat po bien mbi ne, është një pushtim i plotë”, e dija se e gjithë rregullimi i sigurisë pas Luftës së Dytë Botërore kishte ndryshuar përgjithmonë. BE-ja duhej të ndryshonte me të dhe shpejt.
Brenda pak orësh, liderët e BE-së u takuan në Bruksel për një samit të jashtëzakonshëm për të përcaktuar përgjigjen e BE-së ndaj pushtimit. Nuk kishte nevojë për fjalë mes nesh. Veprimi ishte ai që kërkohej. Është një moment në histori që secili prej liderëve të BE-së do ta kujtojë përgjithmonë. Vendimet e marra në këtë mbledhje të Këshillit Evropian sinjalizuan lindjen e BE-së gjeopolitike.
Llogaritja e gabuar e Kremlinit për një luftë të lehtë 3-ditore kundër Ukrainës, duke nënvlerësuar unitetin kolektiv të BE-së dhe vendosmërinë e Ukrainës për të mbrojtur territorin e saj, tregon mashtrimin në zemër të udhëheqjes së saj. Kremlini nuk kujdeset për mirëqenien e njerëzve të tij, prosperitetin e vendit të tyre apo paqen në rajon. Në të kundërt, Ukraina dhe populli i saj kanë rezistuar, kanë rimarrë territoret e pushtuara, kanë shtyrë marinën ruse nga Deti i Zi dhe kanë shkaktuar humbje të mëdha në forcat ruse.
Dy vjet pas fillimit të luftës, tani është e qartë se Rusia nuk do të ndalet në Ukrainë ashtu si Rusia nuk u ndal dhjetë vjet më parë në Krime. Rusia vazhdon taktikat e saj destabilizuese – në Moldavi, Gjeorgji, Kaukazin e Jugut, Ballkanin Perëndimor dhe madje edhe më larg në kontinentin afrikan.
Rusia është një kërcënim serioz ushtarak për kontinentin tonë evropian dhe për sigurinë globale.
Nëse nuk e marrim përgjigjen e duhur të BE-së dhe nuk i japim Ukrainës mbështetjen e mjaftueshme për të ndalur Rusinë, ne jemi të radhës.
Prandaj, ne duhet të jemi të gatshëm për mbrojtjen dhe të kalojmë në një mënyrë “ekonomie lufte”. Është koha për të marrë përgjegjësinë për sigurinë tonë. Ne nuk mund të mbështetemi më tek të tjerët ose të jemi në mëshirën e cikleve zgjedhore në SHBA apo gjetkë.
Ne duhet të forcojmë aftësinë tonë – si për Ukrainën ashtu edhe për Evropën – për të mbrojtur botën demokratike. Një Evropë më e fortë do të kontribuojë gjithashtu në një aleancë më të fortë të NATO-s dhe do të përmirësojë mbrojtjen tonë kolektive.
Ndërsa ne mund të jemi krenarë për atë se sa larg kemi arritur, ka ende shumë më tepër që mund dhe duhet të bëjmë.
Në një telefonatë dy ditë pas fillimit të luftës, presidenti Zelensky iu lut BE-së të dërgonte armë. Së bashku me Përfaqësuesin e Lartë Borrell, ne punuam me liderët e BE-së për të dorëzuar armë vdekjeprurëse në Ukrainë. Kjo ishte e para në historinë e Unionit tonë. Atë fundjavë tashmë, armët e para po arrinin në Ukrainë.
Që atëherë, angazhimi i Evropës ndaj Ukrainës dhe popullit të saj ka qenë i palëkundur në çdo Këshill Evropian.
Ne jemi rritur edhe në frontin ushtarak. Industria e mbrojtjes evropiane ka rritur kapacitetin e saj të prodhimit me 50% që nga fillimi i luftës dhe ne do të dyfishojmë prodhimin evropian të municioneve në mbi 2 milionë predha në vit deri në fund të vitit të ardhshëm.
Ndërkohë në të gjithë kontinentin tonë, propaganda e Kremlinit në Evropë përpiqet të bindë qytetarët tanë se lufta në Ukrainë nuk na shqetëson, se po na shteron buxhetet dhe po na ndan. Këto janë gënjeshtra flagrante. Ne duhet të bëjmë më shumë për të ndihmuar Ukrainën dhe për të forcuar mbrojtjen tonë evropiane. Ne duhet të jemi në gjendje të flasim jo vetëm gjuhën e diplomacisë, por edhe gjuhën e pushtetit.
Rusia do të shpenzojë një raport prej 6% të PBB-së për mbrojtjen këtë vit, ndërsa BE-ja ende shpenzon mesatarisht më pak se objektivi i NATO-s prej 2% të PBB-së.
Për dekada, Evropa nuk ka investuar mjaftueshëm në sigurinë dhe mbrojtjen tonë. Sot ne përballemi me sfidën më të madhe të sigurisë që nga Lufta e Dytë Botërore, ndaj duhet të ndërtojmë gatishmërinë tonë mbrojtëse. Kjo do të marrë një ndryshim rrënjësor dhe të pakthyeshëm në të menduarit tonë, drejt një mendësie strategjike të sigurisë.
Ne duhet t’i japim përparësi Ukrainës dhe gjithashtu të shpenzojmë më shumë, më të zgjuar dhe në një mënyrë më pak të fragmentuar.
Mbështetja e Ukrainës
Ndërsa ne rrisim kapacitetin tonë të mbrojtjes, ne duhet të sigurojmë që Ukraina të marrë atë që i nevojitet në fushën e betejës. Ushtarët ukrainas kanë nevojë urgjente për plumba dhe raketa dhe sisteme të mbrojtjes ajrore për të kontrolluar qiejt.
Ne duhet të përdorim buxhetin evropian për të blerë pajisje ushtarake për Ukrainën dhe le të përdorim fitimet e papritura nga asetet e palëvizshme të Rusisë për të blerë armë për Ukrainën.
Blini më shumë bashkë
Ne duhet të synojmë të dyfishojmë atë që blejmë nga industria evropiane deri në vitin 2030. Kjo do t’i japë më shumë parashikueshmëri kompanive tona. Kontratat shumëvjeçare gjithashtu do t’i nxisin ata të rrisin kapacitetin e tyre të prodhimit. Kjo do të forcojë industrinë tonë të mbrojtjes, do të rrisë gatishmërinë mbrojtëse dhe gjithashtu do të krijojë vende pune dhe rritje në të gjithë BE-në.
Bëni më të lehtë aksesin në financim
Investimet në mbrojtje janë të shtrenjta, por pa to ne nuk mund të rrisim prodhimin tonë të mbrojtjes. Ne duhet të lehtësojmë mënyrat që industria të ketë qasje më të lehtë në financimin publik dhe privat. Lëshimi i bonove evropiane të mbrojtjes për të mbledhur para për të blerë materiale ose për të investuar në industrinë tonë mund të jetë gjithashtu një mjet i fuqishëm për të forcuar bazën tonë teknologjike, inovative dhe industriale.
Ne gjithashtu duhet të konsiderojmë zgjerimin e mandatit të Bankës Evropiane të Investimeve dhe përshtatjen e politikës së huadhënies për të na lejuar të bëjmë më shumë për të mbështetur industrinë tonë evropiane të mbrojtjes, pra duke ndryshuar përkufizimin e mallrave me përdorim të dyfishtë.
Udhëheqësit e BE-së mblidhen sërish në Bruksel dy vjet pas takimit të rëndësishëm të Këshillit Evropian. Në këtë moment vendimtar në historinë globale, Evropa duhet të jetë e gatshme për mbrojtje dhe të përputhet me urgjencën e kërcënimit. Kjo luftë kërkon udhëheqje të fortë – për të mbledhur njerëzit, bizneset dhe qeveritë tona drejt një fryme të re sigurie dhe mbrojtjeje në të gjithë kontinentin tonë evropian.
Nëse duam paqe, duhet të përgatitemi për luftë.
/Argumentum.al
