Eksperti i Energjisë shpjegon pse Gjermania nuk do t’i bashkohet kurrë SHBA-së në përfundimin e Nord Stream 2
“Nord Stream 2 është një realitet dhe herët a vonë do të marrë certifikatën nga rregullatorët gjermanë dhe të BE-së të energjisë”, thotë Dr Mamdouh G. Salameh, ekonomist ndërkombëtar i naftës dhe profesor vizitor i ekonomisë së energjisë në ESCP Europe Business School, Londër. “Është para së gjithash një projekt ekonomik i zbatueshëm. Nëse do të certifikohej në shtatorin e kaluar, do të kishte ndihmuar në zbutjen e krizës së vazhdueshme energjetike të Evropës”.
Salameh parashikon që Gjermania dhe BE-ja mund të përjashtojnë çdo sanksion mbi furnizimet ruse të energjisë ose Nord Stream 2 në mënyrë që të shmanget një ndalim i plotë i furnizimeve me gaz rus.
“Nëse Shtetet e Bashkuara do të përpiqeshin t’i jepnin fund Nord Stream 2 dhe do të ushtronin presion mbi Gjermaninë dhe Evropën për të ndjekur shembullin, Gjermania nuk do të detyrojë kurrë dhe do të udhëheqë një opozitë të ashpër brenda BE-së kundër një veprimi të tillë”, thotë ekonomisti. “Kjo do të dëmtojë seriozisht unitetin transatlantik dhe do të dëmtojë marrëdhëniet e SHBA me Gjermaninë”.
Gjermania ka arsye të mira për t’i bërë ballë presionit të Uashingtonit për të ndalur Nord Stream 2, sipas Salameh. Së pari, Nord Stream 2 kushtoi 9.5 miliardë euro (10.6 miliardë dollarë) për t’u ndërtuar, me afërsisht gjysmën e kësaj shume të financuar nga një konsorcium evropian i kompanive duke përfshirë OMV (Austri), Wintershall Dea (Gjermani), Engie (Francë), Uniper (Gjermani). ), dhe Shell (MB). Eksperti i energjisë shpjegon se nëse Berlini e mbyll projektin, ai do t’i japë një goditje thelbësore gjigantëve evropianë të energjisë dhe do të fundos mbi 150 kompani të mëdha gjermane që ishin të përfshira në ndërtimin e gazsjellësit.
Së dyti, nëse Berlini ndalon projektin do të jetë një humbës i madh në aspektin ekonomik dhe energjetik, sipas Salameh: “Gjermania varet nga Rusia për 60% të nevojave të saj për gaz natyror dhe naftë”, thekson ai.
Së treti, kriza energjetike e Evropës dhe mungesa e furnizimeve me gaz natyror dhe LNG ka të ngjarë të vazhdojë gjatë gjithë vitit 2022 dhe ndoshta shumë më tej me çmimet e gazit dhe LNG-së që mbeten të larta. Megjithatë, e gjithë eksporti i LNG-së nga Shtetet e Bashkuara, Katari dhe Australia vështirë se mund të zëvendësojë pothuajse 200 miliardë metra kub në vit (bcm/vit) të dërguara nga Rusia në BE, përveç rreth 15-16 milionë tonëve në vit. (mt/y) LNG, sipas ekspertit të energjisë. Për t’i komplikuar gjërat edhe më tej, Evropa ka një kapacitet të kufizuar importi LNG. Kjo i bën shtimin e importeve të LNG-së mjaft të padobishme, veçanërisht nëse ato nevojiten për të zëvendësuar pjesën pothuajse 40% të Rusisë në tregun evropian të gazit.
“Vetëm Rusia mund të plotësojë kërkesën e BE-së për gaz”, thotë Salameh. “Sidoqoftë, Rusia nuk do të dërgojë furnizime shtesë me gaz në BE derisa të certifikohet tubacioni i gazit [Rrjedha Veriore] [2]. Bilanci energjetik i fuqisë midis BE-së dhe Rusisë është zhvendosur në mënyrë vendimtare në favor të Rusisë. Duke u rritur eksportet e saj të gazit në Kinë, Rusia po i thotë BE-së se nuk është e varur nga tregu evropian i gazit për eksportet e saj të gazit. Ajo ka një treg shumë më të madh në Kinë”.
