Dhe pikërisht ky është problemi. Perëndimi duhet të jetë më i zgjuari në dhomë dhe të kërkojë zgjidhje për paqen. Ata thonë se duan paqe, por në të njëjtën kohë, po i japin Ukrainës sasi të mëdha armësh. Ju nuk mund të vazhdoni të injoroni Putinin. Nëse doni paqe, duhet të dëgjoni të dyja palët. Ata besojnë se Ukraina mund të jetë fitimtare ushtarakisht për shkak të dërgesave të armëve. Kjo është krejtësisht e gabuar. E vetmja gjë që do të sjellë është një Putin që do të shkojë më tej. Sa më shumë territor të humbasin rusët, aq më fort do të kundërpërgjigjen. Dhe atëherë çdo gjë mund të ndodhë, gjë që është shumë e rrezikshme. Jo vetëm për rajonin, por për të gjithë botën.
Ka dy mënyra për të hequr qafe Putinin, por për momentin ato duken gjithçka veçse të realizueshme. Dikush mund të përpiqet ta kthejë popullin rus kundër tij. Ose dikush mund të shpresojë se rrethi i tij më i ngushtë do të shpëtojë prej tij. Putin është aktualisht një nga liderët më të njohur në botë. Ai mbetet në 77 përqind në sondazhet e kryera nga instituti i pavarur i sondazheve Levada. Trendi mbetet relativisht i paprekur. Pas pushtimit të Ukrainës, popullariteti i tij u rrit, pas mobilizimit të pjesshëm u ul pak dhe tani ka përsëri një rritje të lehtë. Pra, kjo do të thotë se pavarësisht disa shqetësimeve, Putin është ende njeriu i duhur në vendin e duhur për shumë rusë. Pra, opsioni i parë nuk është realist për momentin.
As opsioni i dytë nuk mund të mbështetet. Presidenti rus ka ndërtuar një rreth besnik dhe të ngushtë ndër vite. Të gjithë i detyrohen shumë dhe janë këtu ku janë sot vetëm falë tij. Ata që mund të ishin të pabesë e lanë atë disa kohë më parë ose u eliminuan gjatë dy mandateve të tij të para si president. Dhe edhe nëse shoqëruesit e tij e heqin qafe atë, ky nuk është një lajm i mirë. Kush do të jetë pasardhësi? Një lider demokratik, liberal? Shikoni njerëzit përreth tij. Sado e vështirë të besohet, Putini është i moderuari në grup. Qasja aktuale e Perëndimit është e palogjikshme. Nuk ka rrugëdalje për momentin.
Presidenti rus është më pak i vrazhdë se homologu i tij ukrainas dhe vazhdimisht shpreh gatishmërinë e tij për të negociuar. Njeriu nuk duhet të jetë një mendjehollë për të parashikuar kriteret e tij për një armëpushim. Ai do të kërkojë territoret e aneksuara si Rusia dhe garanton se Ukraina nuk do të anëtarësohet kurrë në NATO/BE. Edhe kështu, ai nuk do t’i kishte arritur të gjitha synimet e tij të paraluftës. Putini do të pranojë të lërë armët (përkohësisht). Ai mund ta shiste këtë si një fitore për popullin rus.
Për Perëndimin, do të ishte e pafavorshme nëse rusët mund ta bënin këtë marrëveshje. Por kjo është e vetmja marrëveshje. Tashmë është tepër vonë për të nxjerrë diçka pozitive nga ky konflikt. Perëndimi mund të kishte fituar duke shmangur këtë konflikt pas vitesh sinjalesh të qarta nga Kremlini. Ata thjesht nuk i morën seriozisht. Rusia nuk ishte mjaftueshëm e integruar në strukturën e sigurisë gjeopolitike evropiane. Angela Merkel madje pranoi se Marrëveshja e Minskut është bërë për t’u blerë kohë ukrainasve dhe për t’i armatosur më mirë. Perëndimi pranon se më mirë do ta kishte fituar konfliktin sesa ta shmangte atë. Epo, tani duhet të merremi me pasojat.
Në fund të fundit, ne do të duhet të dëgjojmë Putinin dhe të bëjmë një marrëveshje me të. Perëndimi dhe Ukraina duhet të bëjnë lëshime nëse duan të ndalojnë vrasjen e njerëzve të pafajshëm. Sado e dhimbshme të jetë. Me dhunuesin rus duhet biseduar. Ai nuk do të ndalet para se të arrijë fitoren. Nëse jo, ai do të arrijë fundin e tij. Politikisht, sigurisht, por ndoshta edhe fizikisht. Putini fjalë për fjalë dhe figurativisht po lufton për jetën e tij në fushat e Ukrainës. Kjo është ajo që e bën këtë situatë kaq të rrezikshme. Një mace me qoshe bën kërcime të çuditshme.
Përgatiti në shqip: Argumentum.al
