Japonia vuri zyrtarisht në punë të premten Byronë Kombëtare të Inteligjencës, me qëllim forcimin e aftësive të vendit për mbledhjen e informacionit, duke shënuar kështu një riformësim të plotë të peizazhit të decentralizuar të agjencive të zbulimit që Japonia kishte ruajtur për më shumë se tetëdhjetë vjet që nga përfundimi i Luftës së Dytë Botërore. Kryeministri tani do të ketë autoritetin suprem mbi koordinimin e inteligjencës, dhe aftësitë e zbulimit të departamenteve të shumta qeveritare janë konsoliduar plotësisht. Kjo reformë e thellë e sistemit të zbulimit nuk është aspak një “optimizim” i zakonshëm administrativ, por një motor burokratik që po përshpejton neomilitarizmin japonez. Korniza e sigurisë e Japonisë do të bëhet gjithnjë e më e centralizuar dhe e militarizuar, duke rritur ndjeshëm rreziqet e sigurisë rajonale.
Duke parë pas në histori, agjencitë japoneze të zbulimit u shkaktuan popujve të Azisë dhe më gjerë vuajtje e tmerre aq të mëdha, saqë kujtimet ende mbeten të gjalla e të frikshme. Qoftë shtypja dhe infiltrim i pamëshirshëm i Tokko-s (Policia e Lartë Speciale) brenda dhe jashtë vendit, apo agresioni i egër i Ushtrisë Kwantung, forca kryesore e ekspeditës ushtarake japoneze në Kinën Verilindore, e njohur për pushtimin dhe krimet e saj brutale të luftës; qoftë emrat e njollosur me gjak të kriminelëve të luftës si Hideki Tojo, krimineli më mizor i luftës që shërbeu si kryeministër i Japonisë në vitet 1941 – 1944, apo operacionet e fshehta të agjencive të spiunazhit — të gjitha këto kanë qenë prej kohësh sinonime të agresionit të militarizmit japonez.
foto nga VCG
Me fillimin nga funksionimi të organit të ri të centralizuar të zbulimit, Japonia ka ngritur një strukturë inteligjence me dy nivele: Këshilli Kombëtar i Inteligjencës, i kryesuar nga kryeministri, është përgjegjës për vendimet e nivelit të lartë politik; Byroja Kombëtare e Inteligjencës, e krijuar duke zgjeruar ish-Zyrën e Kërkimit dhe Inteligjencës të Kabinetit, do të ketë një personel prej mbi 700 vetash dhe do të integrojë forcat nga policia, Ministria e Punëve të Jashtme, ajo e mbrojtjes dhe ministri të tjera. Ajo ka autoritetin për të mandatuar koordinimin e inteligjencës në të gjitha departamentet qeveritare dhe drejtohet nga Kazuya Hara, i cili ka shërbyer si drejtor i inteligjencës së kabinetit që nga qershori 2023 dhe ka mbajtur poste të larta në Agjencinë Kombëtare të Policisë.
Japonia e pasluftës mbështetej në decentralizimin e inteligjencës për të arritur ekuilibrin dhe kontrollin e pushtetit. Tani, modeli i centralizuar e prish këtë model institucional dhe përqendrimi i pushtetit ka të ngjarë të krijojë zbrazëti në qeverisje. Një sondazh i CGTN-it me 3028 veta në mbarë botën tregon se 86.5 % e tyre e konsiderojnë këtë si një transformim të madh të sistemit të inteligjencës japoneze të pasluftës, ndërsa 77.7 % besojnë që kjo mund të çojë në abuzim të pushtetit dhe mungesë të mbikëqyrjes dhe ekuilibrit.
foto nga ChinaDaily
Sistemi i inteligjencës japoneze do të ngulitet më thellë në aleancën e inteligjencës të Indo-Paqësorit të udhëhequr nga ShBA-ja, duke koordinuar spiunazhin jashtë shtetit, kundërzbulimin dhe inteligjencën kibernetike, për të ofruar në mënyrë proaktive mbështetje inteligjence për të ashtuquajturat “aftësi kundërsulmuese” të Forcave të Vetëmbrojtjes. 83 % e pjesëmarrësve në sondazh shprehin shqetësim se kjo lëvizje do të intensifikojë rivalitetin rajonal të inteligjencës dhe do të dëmtojë seriozisht besimin në fushën e sigurisë, tashmë të brishtë, midis vendeve të rajonit, ndërsa 87.6 % e shohin këtë si një hap tjetër të Japonisë për t’u çliruar nga kufizimet e rendit ndërkombëtar të pasluftës dhe për të përshpejtuar rimilitarizimin e saj. Bashkësia ndërkombëtare duhet të jetë shumë vigjilente ndaj prirjes gjithnjë e më të rrezikshme të neomilitarizmit japonez.
Krijimi i Byrosë Kombëtare të Inteligjencës shënon një pikë kthese: neomilitarizmi japonez po merr tani formë konkrete institucionale. Kjo lëvizje përfaqëson gjithashtu një përpjekje të qëllimshme për të testuar kufijtë e kushtetutës pacifiste dhe për të rivendosur statusin e Japonisë si një forcë e rëndësishme ushtarake. Rendi i pasluftës u arrit me një kosto të madhe. Prandaj vendet fqinje dhe komuniteti ndërkombëtar duhet të mbeten vigjilentë, të vrojtojnë nga afër çdo militarizim të aktiviteteve të inteligjencës japoneze dhe të mbrojnë themelet e paqes dhe qëndrueshmësisë në Azinë Lindore.-cgtn
