Pas intervistës së Papa Françeskut për luftën në Ukrainë me Radio Télévision Suisse, Sekretari Kardinal i Shtetit Pietro Parolin diskuton këtë çështje me gazetën italiane ‘Corriere della Sera’, duke thënë se ekziston rreziku i përshkallëzimit bërthamor.
I pyetur në një interviste nga Gian Guido Vecchi-t, lidhur me thirrjen e Papës për negociata, se pse t’i drejtohemi vetëm njërës nga dy palët, Ukrainës dhe jo Rusisë? Dhe a nuk ka rrezik që thirrja e “humbjes” së palës agresive si motivim për negociata të jetë kundërproduktive, sekretari Kardinal i Shtetit Pietro Parolin, theksoi se apeli i Papës është që “të krijohen kushte për një zgjidhje diplomatike në ndjekje të një paqeje të drejtë dhe të qëndrueshme”.
“Është e qartë se përgjegjësia për krijimin e kushteve të tilla nuk bie vetëm mbi njërën nga palët, por mbi të dyja, dhe kushti i parë më duket pikërisht t’i jepet fund agresionit. Nuk duhet harruar asnjëherë konteksti, që në këtë rast është një pyetje që iu drejtua Papës. Ai, në përgjigje, foli për negociata dhe në veçanti guximin për të negociuar, që nuk është kurrë dorëzim.
Selia e Shenjtë ndjek këtë linjë dhe vazhdon të bëjë thirrje për një armëpushim – dhe duhet të jenë agresorët ata që të pushojnë së pari zjarrin – dhe më pas hapjen e negociatave. Ati i Shenjtë shpjegon se të negociosh nuk është dobësi, por forcë. Nuk është dorëzim, por guxim. Dhe ai na thotë se duhet të kemi më shumë konsideratë për jetën njerëzore, për qindra mijëra jetë njerëzore që janë sakrifikuar në këtë luftë në zemër të Evropës. Këto janë fjalë që vlejnë për Ukrainën si dhe për Tokën e Shenjtë dhe për konfliktet e tjera që prekin botën,” nënvizoi ai.
Kujtojme se Presidenti i Ukrainës, Volodymyr Zelensky, e kritikoi Françeskun – pa ia përmendur emrin – duke thënë se “kisha duhet të jetë me popullin. Dhe, jo 2.500 kilometra larg, diku, të ndërmjetësojë virtualisht mes dikujt që dëshiron të jetojë dhe dikujt që dëshiron të të shkatërrojë”.
Ministri i Jashtëm i Ukrainës, Dmytro Kuleba, reagoi më drejtpërdrejt në rrjetet sociale, duke thënë se “Flamuri ynë është verdhekaltër. Me këtë flamur ne jetojmë, vdesim dhe triumfojnë. Ne nuk do të ngremë kurrë të tjerë flamuj”.
Zelensky ka ngulur këmbë se nuk do të flasë drejtpërdrejt me Rusinë, nëse kushtet e “formulës” së tij për paqe nuk plotësohen.
Kërkesat e Ukrainës për paqe janë që Rusia t’i tërheqë të gjitha trupat e veta nga Ukraina, t’i kthejë kufijtë e vet nga epoka pas rënies së Bashkimit Sovjetik më 1991, dhe Rusia të mbahet përgjegjëse për veprimet e saj.
Deklaratat e Françeskut u kritikuan edhe nga aleatwt e Ukrainws, si Polonia dhe Lituania.
Ndërsa, shefi i NATO-s, Jens Stoltenberg, tha se Ukraina ka nevojë për armë, jo për flamuj të bardhë
Ndërkohë Kremlini deklaroi të hënën se thirrja e Papa Françeskut për t’i dhënë fund luftës në Ukrainë është mjaft e arsyeshme dhe se Rusia është e gatshme të ulet për të biseduar, por se Kievi po hedh poshtë bisedimet për shkak të përshtypjes së gabuar se Perëndimi mund ta mposhtë Rusinë.
“Është mjaft e arsyeshme që ai (Papa) foli në favor të negociatave,” deklaroi zëdhënësi i Kremlinit Dmitry Peskov. “Fatkeqësisht, të dyja deklaratat – të papës dhe ato të përsëritura të palëve tjera – përfshirë tonat, së fundi janë përballur me refuzim të ashpër.”
Zëdhënësi rus Peskov tha se situata në fushëbetejë tregon se shpresat e Perëndimit për t’i shkaktuar “disfatë strategjike” Rusisë ishin të gabuara.
“Ky është keqkuptimi më i thellë, gabimi më i thellë, dhe rrjedha e ngjarjeve, sidomos në fushëbetejë, është prova më e qartë,” tha ai.
Intervista e plotë e publikuar nga VaticanNews
Pyetje: Eminenca juaj, është e qartë se Papa po bën thirrje për negociata dhe jo për dorëzim. Por pse t’i drejtohemi vetëm njërës nga dy palët, Ukrainës dhe jo Rusisë? Dhe a nuk ka rrezik që thirrja e “humbjes” së palës agresive si motivim për negociata të jetë kundërproduktive?
Siç tha drejtori i Zyrës së Shtypit të Selisë së Shenjtë, duke cituar fjalët e Atit të Shenjtë më 25 shkurt të vitit të kaluar, apeli i Papës është që “të krijohen kushte për një zgjidhje diplomatike në ndjekje të një paqeje të drejtë dhe të qëndrueshme”.
Është e qartë se përgjegjësia për krijimin e kushteve të tilla nuk bie vetëm mbi njërën nga palët, por të dyja, dhe kushti i parë më duket pikërisht t’i jepet fund agresionit.
Nuk duhet harruar asnjëherë konteksti, që në këtë rast është një pyetje që iu drejtua Papës. Ai, në përgjigje, foli për negociata dhe në veçanti guximin për të negociuar, që nuk është kurrë dorëzim.
Selia e Shenjtë ndjek këtë linjë dhe vazhdon të bëjë thirrje për një armëpushim – dhe duhet të jenë agresorët ata që të pushojnë së pari zjarrin – dhe më pas hapjen e negociatave. Ati i Shenjtë shpjegon se të negociosh nuk është dobësi, por forcë. Nuk është dorëzim, por guxim.
Dhe ai na thotë se duhet të kemi më shumë konsideratë për jetën njerëzore, për qindra mijëra jetë njerëzore që janë sakrifikuar në këtë luftë në zemër të Evropës. Këto janë fjalë që vlejnë për Ukrainën si dhe për Tokën e Shenjtë dhe për konfliktet e tjera që prekin botën.
Pyetje: A është ende një mundësi një zgjidhje diplomatike?
Duke qenë se këto janë vendime që varen nga vullneti i njeriut, gjithmonë mbetet mundësia për të arritur një zgjidhje diplomatike.
Lufta e nisur kundër Ukrainës nuk është rezultat i një fatkeqësie natyrore të pakontrollueshme, por vetëm i lirisë njerëzore. I njëjti vullnet i lirë njerëzor që shkaktoi këtë tragjedi ka gjithashtu mundësinë dhe përgjegjësinë për të ndërmarrë hapa për t’i dhënë fund dhe për t’i hapur rrugën një zgjidhjeje diplomatike.
Pyetje: A është Selia e Shenjtë e shqetësuar për përshkallëzimin? Kjo është diçka që ju vetë e keni përmendur, duke thënë se “hipoteza e përfshirjes së vendeve perëndimore” është e frikshme.
Selia e Shenjtë është e shqetësuar për rrezikun e një zgjerimi të luftës. Përshkallëzimi i konfliktit, shpërthimi i përplasjeve të reja të armatosura dhe gara e armatimeve janë shenja dramatike dhe shqetësuese në këtë drejtim.
Zgjerimi i luftës do të nënkuptonte vuajtje të reja, zi të reja, viktima të reja dhe shkatërrime të reja, duke i shtuar asaj që populli ukrainas, veçanërisht fëmijët, gratë, të moshuarit dhe civilët, po përjetojnë tani drejtpërdrejt, duke paguar shumë të lartë. çmimi i kësaj lufte të padrejtë.
Pyetje: Papa Françesku ka folur edhe për konfliktin izraelito-palestinez, duke evokuar “përgjegjësinë” e të dyja palëve. Çfarë kanë të përbashkët këto dy situata?
Të dy situatat sigurisht kanë të përbashkët faktin se janë zgjeruar në mënyrë të rrezikshme përtej çdo kufiri të pranueshëm, se nuk mund të zgjidhen, se kanë pasoja në vende të ndryshme dhe se asnjë zgjidhje nuk mund të gjendet pa negociata serioze.
Unë jam i shqetësuar për urrejtjen që ata po gjenerojnë. Kur do të shërohen ndonjëherë plagët kaq të thella?
Pyetje: Për temën e përshkallëzimit, Papa ka folur disa herë për rrezikun e një konflikti bërthamor, duke thënë: “Mjafton vetëm një incident”. A është kjo frika themelore e Selisë së Shenjtë? Një “incident” si në Sarajevë në 1914?
Rreziku i një ‘zhvillimi’ fatal drejt luftës bërthamore është real. Vetëm shikoni se sa rregullisht përfaqësues të caktuar të qeverisë i drejtohen këtij lloj kërcënimi. Mund të shpresoj vetëm se kjo është një propagandë strategjike dhe jo një ‘paralajmërim’ i diçkaje vërtet të mundshme.
Për sa i përket “frikës në themel” të Selisë së Shenjtë, besoj se është më shumë që aktorët e ndryshëm në këtë situatë tragjike mund të nguliten edhe më shumë në interesat e tyre, duke mos bërë ç’munden për të arritur një paqe të drejtë dhe të qëndrueshme.
/Argumentum.al
