Historia e shqiptarëve është një libër i shkruar me gjak, djersë dhe lot. Një komb i vogël në numër, por i madh në shpirt, ka mbijetuar ndër shekuj përballë stuhive të historisë, duke bartur mbi shpinë padrejtësi të pafundme.
Që nga lashtësia, kur ilirët e lirisë gdhendnin gurët e kështjellave dhe varret e tyre flisnin për një qytetërim të madh, shqiptarët u detyruan të mbrojnë çdo pëllëmbë toke me armë në dorë. Por sa herë që nën qiellin e Ballkanit vendosnin fuqitë e mëdha, gjithmonë Shqipërisë i jepej fati më i rëndë: copëtimi.
Në vitin 1913, kur duhej të ngrihej flamuri i lirisë, kombit iu shkulën gjysma e gjymtyrëve. Kosova iu la Serbisë, Çamëria Greqisë, Shkupi e Tetova mbetën të huaja, ndërsa vëllezërit në Mal të Zi e Maqedoni mbetën peng i historisë. Nëna Shqipëri u nda më dysh, dhe fëmijët e saj u lanë të shpërndarë, me plagë që ende nuk janë mbyllur.
Por padrejtësitë nuk ndaluan këtu. Shqiptarët e Çamërisë u dëbuan nga shtëpitë e tyre, duke marrë me vete vetëm dhimbjen dhe mallin. Shqiptarët e Kosovës, për dekada të tëra, u mohuan në gjuhë, në shkolla, në identitet – derisa gjaku i pafajshëm i fëmijëve dhe lotët e nënave shpërthyen në tragjedinë e viteve ’90, kur bota më në fund pa gjenocidin e tyre.
As vetë shteti amë nuk mbeti pa plagë. Komunizmi e izoloi Shqipërinë nga bota, duke e shndërruar në një burg të madh. Kombi që dikur kishte luftuar për liri, u gjend i mbyllur prapa telave me gjemba të vetvetes, ku fjala e lirë u ndëshkua, feja u ndalua dhe ëndrrat u shuan.
E megjithatë, shqiptarët mbijetuan. Asnjë padrejtësi nuk e shoi gjuhën, këngët, flamurin. Edhe pse i ndarë në pesë shtete, ky komb i lashtë nuk harroi kurrë rrënjët. Nga kullat e Kosovës deri te brigjet e Jonit, nga malet e Tropojës deri te arvanitasit e Greqisë, shqiptarët ruajtën besën, gjakun dhe krenarinë.
Padrejtësitë na kanë shoqëruar në çdo hap të historisë, por ato nuk arritën të na thyejnë. Përkundrazi, na bënë më të fortë. Sepse kombi shqiptar është si guri i maleve të tij: mund ta godasësh, mund ta gërryesh, por kurrë nuk mund ta zhdukësh.
/Argumentum.al
