Sot mbushen plot dy javë që mijëra të rinj e të reja, studentë, prindër, familjarë dhe qytetarë të moshave të ndryshme dalin çdo ditë përpara Kryeministrisë, duke kërkuar njëzëri dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama, i cili ndodhet në vitin e tij të 14-të në drejtimin e qeverisë. Ajo që nisi si një protestë qytetare është shndërruar në një lëvizje që ka prekur thellë ndërgjegjen shqiptare, duke zgjuar ndjenja kombëtare dhe atdhetare, por edhe duke tërhequr vëmendjen përtej kufijve të vendit.
Në ditën e 14-të, protesta nisi me grumbullimin e qytetarëve në sheshin “Skënderbej”, për të vijuar më pas me një marshim përgjatë bulevardit “Dëshmorët e Kombit” drejt Kryeministrisë. Qytetarë të ardhur nga zona të ndryshme të vendit, por edhe shqiptarë të kthyer nga diaspora, iu bashkuan tubimit, duke e kthyer qendrën e Tiranës në një nga protestat më të mëdha të këtyre javëve.
Me pankarta, flamuj kombëtarë dhe thirrje të vazhdueshme, protestuesit kërkuan dorëheqjen e Kryeministrit Edi Rama, largimin e Sali Berishës nga drejtimi i opozitës, hetimin e pasurive të politikanëve dhe ndalimin e shitjes së pasurive kombëtare.

“Shqipëria e shqiptarëve, jo e tradhtarëve”, “Shqipëri e re”, “Nesër më shumë”, “Pa rini nuk ka Shqipëri” dhe slogane të tjera u dëgjuan gjatë gjithë marshimit, ndërsa protestuesit shprehën shqetësime që lidhen me emigracionin, mbrojtjen e natyrës, sigurinë, arsimin dhe funksionimin e institucioneve.
Një simbolikë e veçantë e protestës ishte vendosja e dhjetëra palëve këpucë përpara Kryeministrisë. Organizatorët thanë se ato përfaqësojnë qytetarët që janë larguar nga Shqipëria për shkak të mungesës së mundësive dhe kushteve për një jetë më të mirë.
Në podiumin e ngritur për protestën, aktivistja Luçiana Kokaj foli për aksionin e zhvilluar në Rrjoll, ku protestuesit kundërshtojnë projektet turistike në zonë.
“Sot kemi arritur një fitore të vogël në Rrjoll. Kemi arritur të heqim telat me gjemba që qeveria nuk i hoqi dot. Kemi çliruar një pjesë të Rrjollit së bashku. Por nëse nuk çlirojmë Shqipërinë, asgjë nuk kemi arritur. Kemi sjellë një pjesë të gardhit këtu para Kryeministrisë, për të treguar se nuk ka gardh që mund të ndajë shqiptarët”, tha ajo.
Duke iu referuar këpucëve të vendosura para godinës së qeverisë, Kokaj shtoi se ato simbolizojnë të gjithë ata shqiptarë që janë larguar nga vendi.
“Kemi sjellë edhe një palë këpucë për të gjithë ata që nuk janë këtu me ne, që janë larguar. Nëse secili prej nesh do të sillte nga një palë këpucë për ata që nuk janë më këtu, këtu do të ngrihej një mal i madh”, u shpreh ajo.
Një nga protestuesit deklaroi se dita e sotme i ishte kushtuar diasporës shqiptare, duke vlerësuar kontributin e saj dhe pjesëmarrjen në protestat e organizuara në qytete të ndryshme të botës, si Londra, Milano, Nju Jorku, Vjena dhe Berlini.
Në fjalimet e mbajtura gjatë tubimit u theksua gjithashtu se revolta qytetare lidhet me atë që protestuesit e konsiderojnë si mungesë përgjegjësie institucionale dhe distancim të politikës nga problemet e përditshme të qytetarëve.
Emocionet ishin të forta kur protestës iu bashkua edhe Florina Cani, nëna e Martin Canit, 14-vjeçarit që humbi jetën pas një ngjarjeje tragjike në Tiranë.“Mendova të bashkohem me ju për fëmijën tim dhe fëmijët shqiptarë kudo që janë. Duam siguri! E çova në shkollë dhe nuk më u kthye më. Jo nga paedukata, por nga pakujdesia e këtyre që kanë degraduar arsimin, shëndetësinë e të gjitha me radhë! Kam 18 muaj që protestoj dhe më mbushet zemra teksa shoh Tiranën të mbushur me rini! Duam drejtësi dhe rend nëpër gjykata, duam drejtësi! Poshtë kjo qeveri e krimit, poshtë Edi Rama! Duam drejtësi!” , tha ajo para protestuesve.




Protestat nisën 14 ditë më parë pas një ngjarjeje që shkaktoi reagim të fortë publik, kur një qytetar u dhunua dhe u rrëmbye, sipas denoncimeve të protestuesve, nga roje private sigurie të lidhura me kompaninë që kishte rrethuar me gardh dhe tela me gjemba zonën e mbrojtur Nartë–Pishë Poro.
Megjithatë, me kalimin e ditëve, protesta ka marrë një dimension më të gjerë. Për shumë prej pjesëmarrësve, ajo nuk lidhet më vetëm me ngjarjen që e ndezi, por me problematika që prekin jetën e përditshme të qytetarëve, nga emigracioni dhe korrupsioni te mbrojtja e mjedisit dhe kërkesa për institucione më funksionale.
Rrjetet sociale kanë luajtur një rol të rëndësishëm në organizimin dhe zgjerimin e protestës, ndërsa shumë protestues kanë kritikuar një pjesë të mediave tradicionale për mungesën e vëmendjes ndaj zhvillimeve në terren.
Mes flamujve kuqezi, pankartave dhe këpucëve të vendosura para Kryeministrisë si simbol i emigrimit, mbrëmja e 14-të e protestës u mbyll me një marshim në rrugët e kryeqytetit. Por për protestuesit, kjo nuk ishte fundi i një dite proteste, por vetëm një tjetër etapë e një lëvizjeje që ata thonë se do të vazhdojë deri në arritjen e qëllimeve të saj.
© 2026 Argumentum





























































