Pas humbjes së republikanëve në zgjedhjet e mesmandatit më 3 nëntor, sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, po shfaqet si një nga figurat e para të administratës Trump mbi të cilat mund të bjerë përgjegjësia politike për rezultatin elektoral. Lufta në Iran, e cila është kthyer në një kosto të rëndë politike dhe ekonomike për Shtëpinë e Bardhë, e ka vendosur drejtuesin e Pentagonit në qendër të kritikave, madje edhe brenda radhëve republikane.
Sipas raportimeve të CNN, disa ligjvënës dhe aleatë republikanë po përpiqen ta lidhin Hegseth drejtpërdrejt me vendimin për ndërhyrjen ushtarake në Iran. Ata e akuzojnë se ka paraqitur një tablo tepër optimiste për kohëzgjatjen dhe rezultatet e operacionit, duke nënvlerësuar rreziqet e përshkallëzimit dhe mungesën e një strategjie të qartë për përfundimin e konfliktit. Këto pretendime bazohen në deklarata të burimeve republikane për median amerikane, disa prej të cilave kanë folur në kushte anonimiteti.
Megjithatë, përgjegjësia për nisjen e luftës nuk mund t’i atribuohet vetëm Hegseth. Vendimin për sulmin e mori presidenti Donald Trump, i cili është edhe komandanti i përgjithshëm i forcave të armatosura amerikane. Roli i sekretarit të Mbrojtjes duket se ka qenë më shumë ai i një mbështetësi të fuqishëm të ndërhyrjes dhe i një prej zërave kryesorë që promovuan besimin në suksesin e saj ushtarak. Pikërisht kjo e bën atë një objektiv të mundshëm të përpjekjeve për të zhvendosur përgjegjësinë politike nga presidenti drejt kabinetit të tij.
Një element domethënës në këtë debat është vetë qëndrimi i Trumpit. Më 23 mars, gjatë një deklarate publike, presidenti iu drejtua Hegseth duke kujtuar se ai kishte qenë ndër të parët që kishte mbështetur idenë e sulmit, me argumentin se Irani nuk duhej lejuar të siguronte armë bërthamore. Kjo deklaratë e Trumpit e vendos sekretarin e Mbrojtjes në një pozicion të vështirë: ai nuk ishte thjesht zbatues i një vendimi presidencial, por edhe një nga mbështetësit më të zëshëm të tij.
Presioni ndaj Hegseth është shtuar edhe nga brenda Kongresit. Republikani Thomas Massie ka paralajmëruar se do të kërkojë një votim për shkarkimin e tij përmes procedurës së impeachment, sapo ligjvënësit të rikthehen në punë javën e ardhshme. Sipas CNN, disa burime republikane presin që nisma të marrë mbështetje të mjaftueshme në Dhomën e Përfaqësuesve. Një tjetër sinjal politik erdhi nga zëvendëspresidenti JD Vance, i cili pas zgjedhjeve deklaroi se “arsyeja pse humbëm është lufta”. Kjo ishte një pranim i pazakontë nga një prej figurave më të larta të administratës se konflikti me Iranin ka pasur një ndikim të drejtpërdrejtë në rezultatin elektoral. Lufta ka zgjatur më shumë nga sa ishte parashikuar, ndërsa pasojat e saj janë ndier edhe në ekonominë amerikane, veçanërisht përmes rritjes së çmimeve të karburanteve dhe pasigurisë në tregjet energjetike, të lidhura me bllokimin e Ngushticës së Hormuzit.
Megjithatë, Trump nuk ka dhënë deri tani një sinjal publik se do ta sakrifikojë Hegseth. Më 4 nëntor ai deklaroi se sekretari i Mbrojtjes po bënte “një punë shumë të mirë”, ndërsa më 5 nëntor, sipas raportimeve të mediave amerikane, përsëriti se kishte ndërmend ta mbante në detyrë. Këto deklarata publike bashkëjetojnë me raportimet se presidenti ka pyetur privatisht këshilltarët nëse Hegseth duhet të vazhdojë në post. Pra, mbështetja publike nuk e përjashton mundësinë e një rishikimi të pozicionit të tij në prapaskenë.
Për Trumpin, largimi i Hegseth mund të shërbejë si një mënyrë për të treguar se administrata po merr përgjegjësi pas humbjes elektorale, pa e vënë drejtpërdrejt në diskutim vendimin presidencial për luftën. Në një klimë ku republikanët kanë humbur kontrollin e të dy dhomave të Kongresit, sekretari i Mbrojtjes mund të bëhet figura më e ekspozuar ndaj kritikave dhe hetimeve që pritet të intensifikohen me marrjen e detyrës nga shumica e re demokrate në janar.
Por një largim i mundshëm i Hegseth nuk do ta mbyllte debatin mbi luftën. Përkundrazi, ai mund ta zhvendoste vëmendjen te vendimmarrja në Shtëpinë e Bardhë, te këshillat që mori presidenti dhe te mënyra se si u vlerësuan kostot dhe rreziqet e ndërhyrjes. Edhe vetë Thomas Massie ka theksuar se një humbje e kësaj përmase nuk mund të shpjegohet vetëm me një çështje apo me një individ.
Në këtë kuptim, Pete Hegseth mund të jetë kurbani i parë politik i humbjes së republikanëve, por jo domosdoshmërisht përgjegjësi i vetëm për të. Ai është bërë fytyra publike e një lufte që administrata e paraqiti si të menaxhueshme dhe me rezultate të shpejta, por që përfundoi duke rënduar mbi ekonominë dhe besimin e votuesve. Pyetja tashmë nuk është vetëm nëse Hegseth do të qëndrojë në Pentagon, por nëse Trump do të jetë i gatshëm ta mbajë atë përballë një Kongresi që pritet të kërkojë llogari për vendimet e luftës.
© 2026 Argumentum
