1. Rrënjët e maqedonasve janë në Maqedoninë e lashtë në Evropë që nga shekulli i 8 para Krishtit, ndërsa rrënjët e Bullgarëve janë te Bullgarëve Turko-Mongolikë të cilët erdhën në Evropë nga Azia në shekullin e 7 pas Krishtit. Maqedonasit e kanë ruajtur emrin e tyre gjatë shekujve dhe provat tregojnë se ata gjithmonë e kanë lidhur veten me Maqedonasit e lashtë.
2. Kur mbreti maqedonas Aleksandri i Madh (336-323 para Krishtit) pushtoi Azinë, ai gjithashtu pushtoi Bullgarinë e lashtë. Në shkrimet e historianit antik Pseudo-Calisthenes ekziston një listë e kombeve që maqedonasit pushtuan, dhe Bulgaret të cilët më pas jetuan në Azi janë në atë listë së bashku me Grekët, Egjiptianët, Persët dhe kombet e tjerë të pushtuar.
3. Kur Roma pushtoi Ballkanin, Maqedonia dhe fqinji i saj lindor Thrakia u bënë pjesë e Perandorisë Romake. Në fund të shekullit të 4 pas Krishtit me ndarjen e Perandorisë Romake, Maqedonia dhe Trakia u bënë pjesë e Perandorisë Romake Lindore (ose Bizantine).
4. Në shekullin e 6-të, Sllavët pushtuan Ballkanin duke përfshirë Maqedoninë dhe Trakinë dhe u vendosën midis Maqedonasve dhe Trakëve antikë.
5. Në shekullin e 7-të, Bullgarët Turko-Mongolikë për herë të parë hynë në Evropë nga shtëpia e tyre origjinale Aziatike, pushtuan Trakinë dhe nënshtruan Thrakët dhe Sllavët që jetonin atje. Që nga ky moment, përzierja midis bullgarëve, thrakësh dhe sllavëve do të rezultojë në formimin e kombit modern bullgar.
6. Bulgarët gjithashtu sulmuan Maqedoninë, Epirin, Serbinë, pushtuan pjesë të këtyre tokave dhe i mbajtën ato për ca kohë, por asnjëherë përgjithmonë. Historiografia zyrtare moderne Bullgare pretendon se pushtimi bullgar i pjesëve të Maqedonisë i transformoi maqedonasit dhe sllavët që jetonin atje në bullgarë. Pretendimi është mjaft qesharak dhe hidhet poshtë lehtësisht për arsyet kryesore të mëposhtme:
a) NUK ka asnjë vendbanim të regjistruar të Bulgarëve në Maqedoni pasi është regjistruar vendosja e Sllavëve midis Maqedonasve, ose siç është regjistruar vendosja e Bulgareve midis Thrakëve dhe Sllavëve në Traki.
b) Ndërhyrja e Bullgarisë në Maqedoni nuk ishte gjë tjetër veçse një pushtim i përkohshëm nga një ushtri e huaj. Për shkak se ishte një pushtim i përkohshëm është e pamundur të imagjinohet se maqedonasit “evoluan” papritmas në Bullgarë. Çështja vlen edhe për Serbinë – ushtritë bullgare gjithashtu pushtuan përkohësisht atë vend, por ne e dimë se serbët nuk u kthyen në bullgarë. Po kështu pushtimi i Rusisë së vendeve të Kaukazit nuk i shndërroi këta njerëz në rusë, pavarësisht okupimit shekuj dhe vendbanimeve ruse midis vendasve.
c) Romakët e mbajtën Maqedoninë për më shumë se 12 shekuj dhe megjithatë maqedonasit vazhduan të përmenden si komb në burimet bizantine, si para ashtu edhe pas pushtimit bullgar. Kështu, meqenëse romakët nuk i kthyen maqedonasit në romakë pas 12 shekujsh është më shumë e pamundur që bullgarët t’i kishin kthyer në bullgarë pasi kishin mbajtur pjesë të asaj toke për një periudhë të parëndësishme kohore.
7. Historiografia moderne bullgare gjithashtu pretendon se vëllezërit apostull Shën Kirili dhe Metodi nga shekulli i 10-të, të cilët vinin nga qyteti më i madh maqedonas Salonica ishin bullgarë. Sidoqoftë, kjo është gjithashtu e pamundur për një fakt të thjeshtë se Salonica nuk u mor kurrë nga Bullgarët. Qyteti padyshim që mbante popullsinë e tij origjinale maqedonase pasi të dhënat bizantine të atyre kohërave e quajnë atë “qyteti më i madh i maqedonasve”. Kështu, Cirili dhe Metodi nuk mund të ishin asgjë tjetër përveç maqedonasve. Babai i Kirilit dhe Metodit ishte një maqedonas i rëndësishëm në Selanik.
8. Historiografia moderne bullgare mohon që maqedonasit modernë janë pasardhës të maqedonasve antikë, por për ironi të fatit ajo njeh që bullgarët modernë janë pasardhës të trakasve të lashtë. Menjëherë ato bien në kundërshtim me veten e tyre pasi që është e pamundur të imagjinohet se Thrakët ekzistonin në shekullin VII kur Bulgaret u vendosën midis tyre, ndërsa Maqedonasit e lashtë disi u zhdukën një shekull më parë kur Sllavët u vendosën ne Maqedoni. Fakti që maqedonasit dhe sllavët përmenden si duke jetuar krah për krah në Maqedoni për shekuj me radhë nga historianët bizantinë, është provë se maqedonasit nuk pushuan së ekzistuari në mënyrë misterioze. Ai gjithashtu dëshmon se historianët modernë bullgarë po përpiqen të falsifikojnë historinë e kombit maqedonas për pëlqimet e tyre, edhe pse pa sukses.
9. Turqit Osmanë hynë në Evropë në shekullin e 14-të me ndihmën e Bulgave Turko-Mongolikë pushtuan vendet e Ballkanit, përfshirë Maqedoninë dhe Trakinë.
10. Pas shtypjes së pamëshirshme ne shekuj, popujt ballkanas humbën një identifikim të qartë etnik. Grekët e quanin veten Romanoi, Bullgarët e quanin veten serbë, grekë dhe bulgarë, ndërsa në maqedonisht regjistrohen të krishterë, bullgarë, sllavë, por edhe maqedonas. Burimet ruse, franceze, austriake, gjermane, angleze përmendin ekzistencën e maqedonasve midis fqinjëve të tyre serbë, grekë dhe bullgarë që nga shekulli i 15-të e këtej. Për më tepër, të dhëna të shkruara tregojnë se maqedonasit pretendonin një prejardhje nga Aleksandri i Madh dhe maqedonasit e lashtë.
11. Në shekullin e 19-të, kur nacionalizmi përfshiu Ballkanin dhe grekët dhe bullgarët u përpoqën të zhvillonin kombësinë e tyre greke dhe bullgare, po kështu edhe maqedonasit u përpoqën të zhvillonin kombësinë dhe vetëdijen e tyre maqedonase. Gjithnjë e më shumë raste raportohen kur maqedonasit pretenduan një kombësi të veçantë si pasardhës të drejtpërdrejtë të maqedonasve antikë dhe Aleksandrit të Madh. Rebelimet maqedonase kundër turqve në shekullin e 19-të, bëmat e intelektualëve maqedonas dhe folklorizmi dhe letërsia maqedonase kanë sjellë këtë zgjim të fortë kombëtar.
12. Duke pasur oreks të hapur ndaj tokës maqedonase, Bullgaria bëri gjithçka për të shtypur zhvillimin e zgjimit kombëtar maqedonas dhe shumë maqedonas që luftuan kundër turqve dhe kërkuan strehim përfunduan në burgjet bullgare, ose u tradhtuan dhe u dorëzuan turqve. Shembuj të tillë ishin Aleksandri i Ohrit, babai Theodosie i Shkupit i cili u përpoq të formonte një kishë të pavarur maqedonase, Gotse Delçev, Jane Sandanski, Gjorçe Petrov dhe të tjerë të panumërt.
13. Se Bullgarët provuan gjithçka për të falsifikuar historinë e Maqedonasve, ne gjejmë prova në zbulimin e fundit të një mbishkrimi prej guri, i cili supozohet se thotë se Maqedonasit e shekullit X dhe Car Samoil ishin Bullgarë. Sidoqoftë, guri u ekzaminua nga Akademia Bullgare e Shkencave në Sofje dhe vetë drejtori i tij deklaroi se mbishkrimi ishte një trillim Bullgar i shekullit të 19-të. Kështu kemi marrë një provë të qartë se Bullgarët kanë falsifikuar historinë e Maqedonasve për më shumë se një shekull. Nëse Car Samoil do të ishte me të vërtetë një “Bullgar”, nuk do të kishte pasur nevojë të përdorte falsifikime për ta treguar atë. Shtë e qartë se falsifikuesit ishin të vetëdijshëm se as Samoil dhe as Maqedonasit nuk ishin Bullgarë dhe me këtë në mendje ata krijuan falsifikimin. Eshtë e panevojshme të thuhet, historiografia moderne i quan absurde pretendimet Bullgare se Samoil ishte një Bullgar.
14. Megjithatë, Bullgarët gjithashtu kundërshtojnë veten e tyre në pretendimin e tyre se Maqedonasit ishin “Bullgarë”. Ka historianë bullgarë si Draganov dhe Slaveykov, të cilët edhe që nga shekulli XIX regjistruan se maqedonasit nuk ishin bullgarë, por një komb i veçantë me gjuhën, kulturën dhe etninë e tij.
15. Në vitin 1913 Bullgaria dhe aleatët e saj Serbia dhe Greqia, me ndihmën e më shumë se 100,000 maqedonasve që luftuan përgjatë këtyre tre ushtrive, dëbuan Turqit nga Maqedonia. Por Maqedonia nuk e fitoi lirinë e saj. Në vend të kësaj, vendet e Ballkanit ndanë Maqedoninë midis tyre dhe Bullgaria pushtoi 13% të të gjithë territorit, të quajtur Maqedoni Pirin.
16. Ashtu si Greqia bëri në Maqedoninë e Egjeut, Bullgaria filloi një politikë të hapur asimiluese kundër maqedonasve dhe shpalli që maqedonasit e Pirinit janë “bullgarë”. Çdo kundërshtim u shtyp shtyp brutalisht.
17. Pasi ndihmuan turqit për të pushtuar Ballkanin në shekullin e 14-të, Bullgarët përsëri u rreshtuan në anën e errët në Luftën e Dytë Botërore (1941-1945). Si aleatë fashistë të Hitlerit, ushtritë bullgare pushtuan pjesët e okupuara më parë Greke dhe Serbe të Maqedonisë.
18. Por maqedonasit mundën trupat fashiste bullgare dhe pas luftës, qeveria e Bullgarisë më 9 gusht 1946 njohu zyrtarisht kombin maqedonas dhe të drejtën e pjesës Pirin të Maqedonisë për t’u bashkuar me Republikën Popullore të Maqedonisë.
19. Maqedonasit në Bullgari ekzistojnë si kombësi të veçantë në të gjitha regjistrimet Bullgare pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Të dhënat demografike nga 1946 zbuluan se shumica e popullsisë në pjesën Pirin të Maqedonisë deklaroi veten si maqedonase në një regjistrim të lirë. Kishte filluar një periudhë e autonomisë kulturore dhe afirmimit të vlerave kombëtare dhe kulturore maqedonase. Gjuha letrare maqedonase dhe historia kombëtare janë futur në procesin arsimor. Pothuajse 32,000 nxënës u përfshinë në mësimin e gjuhës maqedonase. Në 1947 në Gorna Djumaja (Blagoevgrad në ditët e sotme) u hap libraria dhe salla e parë e leximit maqedonas, si dhe Teatri Kombëtar Rajonal i Maqedonisë. Gjithashtu u botuan gazeta në maqedonisht si “Pirinsko delo”, “Nova Makedonija”, “Mlad Borec” etj. Qarqet letrare dhe shoqatat kulturore dhe artistike u themeluan duke kontribuar në përhapjen e kulturës maqedonase. Në regjistrimin bullgar të vitit 1956, shumica e popullsisë së Pirinit përsëri e deklaruan veten maqedonase.
20. Sidoqoftë, që nga viti 1956 Bullgaria ka ndryshuar qëndrimin e saj, duke mohuar përsëri ekzistencën e kombit maqedonas dhe duke ndaluar shprehjen e lirë të kombësisë dhe gjuhës maqedonase. Ideja u zbatua dhe si rezultat, në regjistrimin e vitit 1965, numri i maqedonasve papritmas ra në vetëm 8,750 dhe në rrethin e Blagoevgrad që më parë kishte përqindjen më të lartë të maqedonasve, ishte “misteriozisht” më pak se 1%.
21. Ashtu si Greqia, Bullgaria akuzohet nga organizatat ndërkombëtare të të drejtave të njeriut Human Rights Watch dhe Amnesty International për mohimin e maqedonasve të Pirinit të drejtat e tyre themelore të njeriut për t’u identifikuar si maqedonas. Sidoqoftë pranohet se maqedonasit ekzistojnë në Bullgari me vetëdijen e tyre kombëtare dhe përbëjnë një pakicë të konsiderueshme. Ata organizohen pavarësisht nga presionet dhe kërcënimet e policisë Bullgare dhe vazhdojnë të kërkojnë paqësisht të drejtat e tyre që Bullgarët ua hoqën që kur ushtria e tyre mori Maqedoninë e Pirinit në 1913. Në 1989 u formua Organizata e Bashkuar e Maqedonisë – Ilinden (OMO Ilinden) , duke kërkuar autonomi kulturore dhe kombëtare për maqedonasit në Pirin.
22. Bullgarët dhe Maqedonasit gjithashtu shtyhen për nga pamja fizike. Karakteristikat tipike Mongolike midis Bullgarëve modernë mungojnë te Maqedonasit. Emrat personalë të lashtë bullgarë ende të zakonshëm edhe sot në mesin e Bullgarëve modernë mungojnë te Maqedonasit. Folklori dhe muzika bullgare dhe maqedonase janë shumë të ndryshme dhe askush nga khanët bullgarë ose sundimtarët e tjerë nuk është festuar kurrë midis maqedonasve. Në të kundërt, historitë për mbretërit maqedonas Aleksandri i Madh dhe Filipi II dhe sllavi maqedon Czar Samoil mbizotërojnë në folklorin, muzikën dhe vallëzimin maqedonas.
23. Më në fund, fakti që Bullgarët kanë mbajtur emrin e tyre të lashtë Aziatik dhe Maqedonasit kanë mbajtur emrin e tyre të lashtë Evropian flet qartë se ata janë të vetëdijshëm për faktin se ata janë dy kombe të ndryshme me dy rrënjë të ndryshme etnike.
Burimi: historyofmacedonia.org
Përshtati në shqip: argumentum.al
© Argumentum
