Ditët e fundit, Kryeministrja e Japonisë Sanae Takaichi është përballur me kritika të ashpra si brenda vendit ashtu edhe jashtë tij.
Demonstrata në shkallë të gjerë kanë shpërthyer në Japoni në përgjigje të veprimeve të saj jopopullore, duke përfshirë shtyrjen përpara të rishikimeve të “Kushtetutës së Paqes” dhe heqjen e ndalimit të eksportit të armëve vdekjeprurëse. Vetëm në Tokio, afërsisht 50 mijë njerëz u mblodhën për të protestuar. “Ajo që Sanae Takaichi thotë tani, injoron plotësisht historinë e agresionit të Japonisë gjatë Luftës së Dytë Botërore”. “Jam shumë i shqetësuar se Japonia do të ndjekë të njëjtën rrugë përsëri”. Këto ishin disa nga shqetësimet e shumë protestuesve.
Foto nga VCG
Vendet fqinje si Kina, Rusia dhe Koreja e Jugut kanë kritikuar “rimilitarizimin” e përshpejtuar të Japonisë, duke argumentuar se kjo përbën një kërcënim për stabilitetin dhe sigurinë rajonale. Shfaqja e fundit politike e uljes në gjunjë e Takaichit dhe vendosja e luleve në Memorialin e Luftës së Canberras gjatë vizitës në Australi, ka ekspozuar më tej për bashkësinë ndërkombëtare llogaritjet e saj të shumta politike .
Gjunjëzimi selektiv nuk është një akt pendimi për mizoritë e Japonisë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ky akt pasqyron jo vetëm botëkuptimin e shtrembëruar të politikanëve japonezë, por gjithashtu ekspozon llogaritjet e tyre të shumëfishta – nën presionin e çështjeve të brendshme dhe ndërkombëtare – për të ngatërruar opinionin publik, për të mbuluar krimet e luftës, për të nxitur konfrontimin midis blloqeve dhe për të çuar përpara zgjerimin e tyre ushtarak.
Foto nga VCG
Një studiues i studimeve japoneze analizoi për International Review se “ulja në gjunjë” dhe ofrimi i luleve nga Takaichi, kishin për qëllim të fitonin “kuptim” nga jashtë për vizitën në Faltoren Yasukuni dhe të zvogëlonin kritikat ndërkombëtare ndaj Japonisë për glorifikimin e luftës së saj të agresionit.
Nga perspektiva e mentalitetit afatgjatë të politikanëve japonezë, Japonia është i vetmi vend aziatik në grupin G7, dhe “admirimi” i saj për Perëndimin ka një histori të gjatë. Politikanët japonezë shpesh përqafojnë një qëndrim të përulur, madje “serverizojnë” kur merren me SHBA-në dhe Perëndimin. Nga “diplomacia servile” gjatë vizitës së saj në Shtetet e Bashkuara në mars, deri tek shfaqja “e gjunjëzuar” në Australi në maj, Takaichi ka kultivuar qëllimisht një imazh pro-perëndimor.
Foto nga VCG
Nga një perspektivë gjeopolitike, forcat e ekstremit të djathtë të Japonisë po përpiqen të zgjerojnë ushtrinë e tyre dhe të çlirohen nga kufizimet e “kushtetutës së tyre pacifiste” duke ekzagjeruar kërcënimet e jashtme. Për këtë qëllim, ata po shfrytëzojnë në mënyrë aktive konfliktet gjeopolitike dhe po joshin vendet fqinje, veçanërisht vendet perëndimore, për të krijuar një përballje blloku. Vizita e fundit e Sanae Takaichi përkoi me 10-vjetorin e të ashtuquajturës “Strategji e Lirë dhe e Hapur Indo-Paqësore” të Japonisë. Ajo zbuloi konkretisht këtë version gjoja të përmirësuar, duke e parë Australinë si një lidhje thelbësore në formësimin e sigurisë dhe interesave ekonomike. Të dy palët u përqendruan në bashkëpunimin në mineralet kryesore, zinxhirët e furnizimit me energji dhe mbrojtjen, duke i bërë qëllimet e tyre gjeopolitike të vetëkuptueshme.
Duke gjykuar nga zgjerimi ushtarak i Japonisë, vetëm muajin e kaluar Japonia dhe Australia nënshkruan një memorandum mirëkuptimi për të zhvilluar së bashku anije të reja detare australiane, bazuar në shkatërruesit e përmirësuar të klasit Mogami të Japonisë, me anijen e parë që pritet të dorëzohet në vitin 2029. Analistët theksojnë se kjo në thelb do të thotë që Japonia do të eksportojë shkatërrues në Australi. Me heqjen e ndalimit të saj për eksportin e armëve vdekjeprurëse nga Japonia, bashkëpunimi i ardhshëm i sigurisë Japoni-Australi mund të bëhet edhe më i ngushtë. Prandaj, “gjunjëzimi” i Takaichit është gjithashtu një akt “marrëdhëniesh me publikun” për eksportin e armëve vdekjeprurëse.
Foto nga VCG
“Ulja në gjunjë” e Takaichit në Australi është një provokim kundër vendeve aziatike dhe vendeve të tjera të viktimave të Luftës së Dytë Botërore. Kjo performancë e llogaritur politike, nuk mund ta fshehë ambicien e egër të Japonisë për “rimilitarizim”. As nuk mund ta fshehë realitetin e kërcënimit në rritje të “militarizmit të ri”. Të gjitha vendet e viktimave që vuajtën nën agresionin militarist japonez, duhet të mbeten shumë vigjilente dhe të bashkuara në urrejtjen e tyre ndaj armikut, si dhe të punojnë së bashku për të mbrojtur frytet e fitores në Luftën e Dytë Botërore, duke siguruar që tragjeditë historike të mos përsëriten kurrë./cgtn
