Andrej Ivanji-Vreme[i]
Aleksandër Vuçiçi po e shtyn Serbinë në konflikt të përgjithshëm civil. Mostoleranca mes pjesës së revoltuar të shoqërisë dhe atyre që mbrojnë pushtetin ka arritur në nivelin e gatishmërisë për përplasje fizike. Kjo mund të shihet edhe gjatë shumë takimeve të afërta të qytetarëve të grumbulluar në tubimet studentore nga njëra anë, dhe qytetarëve të grumbulluar përreth Partisë përparimtare serbe (PPS) në pushtet në anën tjetër. Kjo u pa qartë të martën para ish qendrës tregtare “Mercator”, në të cilën njësitë e kombinuara të Xhandarmerisë dhe brigadave policore të përparimtarëve dhe ata që nuk janë të tillë, mezi i ndanë për të mos i’u turrur njëri tjetrit. Njëra palë të zemëruar erdhën të protestojnë, të tjerët, me komandë, për të treguar se përparimtarët janë të gatshëm për luftë për mbrojtjen e presidentit të tyre. Natyrisht jo për vuçiçevistët, por për Vuçiçin.
Rregjimi i Aleksandër Vuçiçit e ka kaluar zenitin e tij. Pushteti që ka hyrë në konflikt frontal me djemtë, mësuesit e shkollave të mesme dhe studentët, me profesorët e universiteteve nuk ka të ardhme. Përpjekja për disiplinim të atyre të cilët në kuptimin e vërtetë të fjalës janë e adhmja e këtij vendi dhe të atyre që i përgatisin dështoi. Pushteti i PPS-së, pjesën më të arsimuar të shoqërisë e quan terroristë-bllokues, mercenarë, armiq të shtetit.
Vuçiçi i cili është kthyer në rrënjët shesheliane e sheh rrugëdaljen vetëm në përdorimin e metodave radikale. Duke amnistuar përdoruesit e shkopinjve të cilët një studenteje i thyen nofullën dhe atë vajzën e cila shkeli me makinë një studente sepse po protestonte kundër presidentit të shtetit, i zhytur kokë e këmbë në idenë se Çaçilendi është forca e shtetit, provokon me qëllim qytetarët e revoltuar duke shkaktuar konflikt i cili më pas mund të ofrojë justifikim për ndërhyrje masive dhe brutale të policisë.
Si njëherë e një kohë Vojislav Shesheli i cili tundte pistoletën.
Kush është i zoti i shtëpisë.
Autoriteti i Vuçiçit brenda sistemit të tij ka nisur të dobësohet dhe grimcohet, rrudëdaljen e sheh në atë që të tregojë se cili është i zoti i shtëpisë që vendos për fatet e njerëzve, ndërsa besnikët e tij nuk do t’i lërë në mëshirë të fatit.
Ky është mesazh i rëndësishëm në kontekstin e hetimit të Prokurorisë speciale për kriminalitetin e organizuar (TOK) për korrrupsionin i cili çoi në rënien e tarrasës së stacionit hekurudhir në Novi Sad. Disa policë ishin të gatshëm të arrestonin të dyshuarit ku bënte pjesë edhe ish ministri dhe antari i kryesisë së PPS-së, Tomisllav Momiroviç, ku më pas i’u caktua burgimi. Ish ministri tjetër dhe antar i kryesisë së PPS-së, Goran Vesiç për shkak të problemeve shëndetsore nuk është akoma në burg.
Dikur ndoshta do të tregohet i gatshëm të këndojë që të shpëtojë lëkurën e vet.
Akuza e TOK është shtizë e ngulur në shtyllën kurrizore të sistemin të pushtetit të përparimtarëve. Përgjigja e njerëzve nga kreu i partisë shtet është e njëjta si në rastin e revoltave të shkollave të mesme, mësuesve dhe profesorëve, tani, hetuesit e gjykatësit dhe një pjesë e policisë shpallen tradhëtarë dhe armiq të shtetit. Sepse hapi tjetër mund të jetë hetimi për Aleksandër dhe Andrej Vuçiçin.
Sistemi është çarë
Qytetarët e revoltuar nëpër rrugë, studentët e revoltuar në fakultete, mësuesit në sistemin arsimor, hetuesit dhe gjykatësit e revoltuar, një pjesë e xhandarëve të trajnuar për përplajse me kriminelë të rrezikshëm dhe terroristë janë të revoltuar sepse i dërgojnë që të përplasen me fëmijët – sistemi është çarë. Se deri në çfarë mase, këtë e tregoi programi në TV Informer pas informacionit që Darko Glishiçi ka pësuar hemoragji cerebrale: Dragan J. Vuçiçeviçi dhe ekipi i tij e shfrytëzuan këtë situatë që nga mëngjezi deri në darkë të rrahin gjkosin për larje hesapesh me rrugaçët, plehrat, jashtëqitjet, njerëzit e egër, ustashët serbë – terroristët bllokues që po shkatërrojnë Serbinë dhe serbizmin.
Nga njëra anë mungesa e ligjit, kleptokracia, joformaliteti. fodullëku dhe njerëzit e gatshëm për t’i mbrotjur këto deri në fund, në anën tjetër kërkesa për shtetin e së drejtës dhe vendosjen e normalitetit dhe njerëzit e vendosur që të mos lëvizin më para dhunës dhe dhunuesve.
E vetmja mënyrë e paqtë për daljen nga kriza politike dhe e sistemit janë zgjedhjet parlamentare të parakohëshme. Por përderisa anketuesit e opinionit publik thonë se Partia përparimtare serbe, me gjithë manipulimet e mundshme, nuk mund të sigurojë fitoren, ato nuk duken askund.
Ndoshta shpallja e gjendjes së jashtëzakonshme.
[i] https://vreme.com/komentar/gradjanski-sukobi/
/Përktheu për Argumentum Xhelal FEJZA
