Abdullah Gul-[i]
Ish president i Turqisë
Meqënëse tmerret në Gaza vazhdojnë dhe ndërkohë nuk ka asnjëfarë plani për përfundimin e dhunës, është e domosdoshme të shtrohet pyetja sa do të jenë dëmet e saj– jo vetëm në nivel rajonal por edhe në atë global.
Vuajtja që po u shkaktohet civilëve të pafajshëm në Gaza është bërë pothuajse e papërshkrueshme. Megjithatë, Izraeli vendosi që të dyfishojë operacionin e tij ushtarak, duke hapur një fazë të re të politikës rajonale ekspansioniste, me pasoja serioze për paqen dhe sigurinë ndërkombëtare, si edhe për krizën humanitare në Gaza. Izraeli vazhdon të vrasë civilë – përfshirë edhe gra, fëmijë dhe gazetarë – pa u ndëshkuar, pothuajse pa kurrfarë rezistence nga ana e Perëndimit.
Ndërsa bombat bien ditë e natë, civilët janë të ekspozuar me urinë dhe dehidratimin. Me më shumë se 60.000 të vdekur, prindërit kërkojnë një copë bukë dhe një pikë ujë për fëmijët e tyre. Nuk guxojmë të heshtim para gjithë kësaj. Qui tacet consentire videtur- kush hesht, duket sikur pranon.
Një nga mendjet më të mëdha të Perëndimit, Albert Ajnshtajni, i parashikonte pasojat e një heshtje të tillë që gjatë kohës së Holokaustit, nga i cili kishte ikur: “Botën nuk do t’a shkatërrojnë ata që bëjnë keq, por ata që e shohin këtë dhe nuk bëjnë asgjë”- shprehej ai.
Mosveprimi mundëson që e keqja të lulëzojë. Duhet të kujtojmë se përmasat e vërteta të genocidit të kryer gjatë Holokaustit u zbuluan vetëm më vonë. Perëndimi atëbotë reagoi në mënyrën e duhur, duke i vënë disa nga përgjegjësit në bankën e të akuzuarve në Nuremberg dhe në gjyqet e mëvonshme për krime lufte.
Ndërsa sot, njerëzit e të gjithë besimeve fetare dhe shtresave shoqërore janë dëshmitarë të transmeetimit direkt të fushatës së pamëshirëshme vrastare. Kjo egërsi helmon tërë botën. Ajo trondit shpirtrin tonë kolektiv. Sa më gjatë ta vështrojmë këtë përhapje të egërsisë, aq më i madh është dëmi që i bëhet ndjenjës tonë të drejtësisë dhe të drejtës si dhe shtetit të së drejtës.
Akoma më keq, kush mund t’a vërë në dyshim se ndokush, duke konstatuar mosndëshkueshmërinë e Izraelit, tani është duke planifikuar krimet e tij masive? Ajo që nisi si luftë tragjike në Gaza, me kalimin e kohës u shndërrua në një sërë krimesh lufte nga ana e Izraelit.
Politikanë të vetëdijshëm, akademikë dhe ekspertë të njohur e kanë drejtuar gishtin seriozisht drejt këtij fakti. Vëzhguesit në mbarë botën thjesht e kanë të pamundur t’a kuptojnë sesi Izareli mund të vazhdojë me këto egërsi në Gaza.
Sikurse ka nënvizuar në nja artikull të kohëve të fundit në gazetën Nju Jork Times, autori, historiani izrealito-amerikan Omer Bartov: “Unë jam ekspert për genocidin. E di si duket kur e shoh”. Duke i’u drejtuar përkufizimit të genocidit nga OKB-ja, e cila përfshin edhe synimin që të parandalohet ndonjë grup që të kryejë genocid, Bartovi konkludon: “Pikërisht këtë po përpiqet të bëjë Izraeli”.
Po kështu, raportuesja speciale e OKB-së për Palestinën, Françeska Albanese, para disa kohës deklaroi se Izraeli “po kryen një prej genocideve më të egër në historinë moderne”.
Madje edhe ish kryeministrat izraelitë dhe shefat e shtabeve të ushtrisë izraelite i kanë përshkruar këto egërsi si krime lufte, duke bërë thirrje për ndërprerjen e tyre urgjente dhe dënimin e atyre që i kanë kryer.
Gjysëm shekulli pas nënshkrimit të Aktit Përfundimtar të Helsinkit, është vërtetë dërmuese të konstatosh një shkelje kaq të hapur të të drejtave të njeriut. Është e kuptueshme se shoqëritë demokratike janë të tronditura me këtë situatë në Gaza. Besimi i qytetarëve në shoqëritë demokratike është lëkundur si pasojë e mospërputhjes mes asaj që thuhet dhe asaj që bëhet.
Një nga çmimet më të mëdha globale të kësaj lufte është se ka nxjerrë lakuriq hipokrizinë e shumë vendeve. Shtetet e Bashkuara të cilat vazhdojnë t’i ofrojnë ndihmë pa kushte kryeministrit izraelit Benjamin Netanjahu kanë përgjegjësinë më të madhe.
Por nuk janë vetëm ShBA-të. Ndërsa disa vende europiane e kanë njohur Shtetin e Palestinës ose po përgatiten t’a bëjnë një gjë të tillë, shumica vazhdon t’i dërgojë armë Izraelit, gjë me të cilën e hap dritën e gjelbër Netanjahut që të vazhdohë luftën kundër popullit të Gazës.
Izraeli nuk është më ai kombi që ka kaluar nëpër tmerrin e Holokaustit. Sot ai po i shkakton vuajtje të papara qindra mijëra njerëzve të pafajshëm, në përmasa që nuk janë konstatuar me dhjetëvjeçarë të tërë më parë. Kjo luftë pothuajse me siguri do të jetë vetëshkatërruese për atë vetë. Jo vetëm që Netanjahu, i cili drejton qeverinë më djathtiste në historinë e Izraelit, po gërryen gjykatat dhe institucionet e tjera demokratiuke për të qëndruar në pushtet dhe për t’i ikur përgjegjësisë, por politika dhe retorika e qeverisë së tij po nxitin akoma më shumë antizemitizmin në mbarë botën.
Fushata genocidiste izraelite në Gaza po zhvillohet para syve tanë, ndërsa koha po kalon. Dëmet që i sjell – jo vetëm Gazës, por edhe mbarë njerzimit e rendit botëror – vështirë se mund të vlerësohen. Të gjitha vlerat që Europa pohon se i mbron -–demokracia, shteti i së drejtës dhe të drejtat e njeriut – sot janë të kërcënuara. Në mënyrë që të përfundojë luftën në Gaza, Europa duhet të luajë një rol më aktiv në gjetjen e një zgjidhjeje afatgjatë. Vetëm atëherë mund të rikthejë besimin dhe ndikimin të cilin sot po e humbet çdo ditë e më shumë.
Duhet të kujtojmë fjalët e Ajnshtajnit: “Mosveprimi përballë përhapjes së vuajtjeve nuk është neutralitet, por bashkëpunim”. Çmimi i kësaj lufte po bëhet tejet i madh për ne dhe gjeneratat e ardhshme. Nëse nuk merren urgjentisht masa për të mbrojtur rendin ndërkombëtar demokratik të bazuar në rregulla dhe humanocentrik, tërë bota do të paguajë çmimin.
[i] https://www.danas.rs/svet/abdulah-gul-gaza/
/Përktheu për Argumentum Xhelal FEJZA
