Nga Enver Robelli
Njëzet e pesë vjet më parë, para një çerekshekulli, Bashkimi Evropian i bënte thirrje Serbisë t’i lironte kosovarët që regjimi i Beogradit i kishte marrë peng, pasi ishte detyruar të largohej nga Kosova më 1999.
Njëzet e pesë vjet janë një kohë e gjatë.
Kosovarët e mbajtur peng atëbotë, në dhjetor të vitit 2000, janë kthyer në atdheun e tyre të çliruar. Shumë të tjerë nuk e patën këtë fat: ata u vranë dhe u masakruan nga forcat serbe në vitet 1998-1999.
Njëzet e pesë vjet janë një kohë e gjatë.
U organizuan zgjedhje, fillimisht lokale, pastaj nacionale.
U shpall pavarësia.
Shtetësinë e Kosovës e pranuan shtetet më me ndikim në botë.
Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë vlerësoi se shpallja e pavarësisë nuk shkelte të drejtën ndërkombëtare.
Kosova u bë pjesë e shumë organizatave ndërkombëtare.
Kosova u bë anëtare e FIFA-s dhe UEFA-s – dhe u bë me ekip kombëtar. Shënoi suksese jo vetëm në fushën e gjelbër.
Shoqëria e Kosovës, në një afat rekord, e rindërtoi vendin.
Diaspora e Kosovës luajti rol vendimtar në çlirimin dhe rindërtimin e vendit. (Mos i dëgjoni dordolecët digjitalë që sot llomotisin duke vjellë racizëm të përbrendësuar. Le të fundosen në racizmin dhe primitivizmin e tyre.)
Sot votoni për kë të doni!
Sepse kjo është demokracia!
Është e drejta juaj!
Njëzet e pesë vjet janë një kohë e gjatë.
Të shtunën, në një ambasadë të Kosovës, një shqiptar – shtetas i Republikës – shkoi për të votuar. Solli me vete edhe ushqime e pije. Sepse, tha ai, kjo është festë.
Gomarëve publikë kjo mund t’u duket patetike.
Të tjerëve u duket një ëndërr shekullore e bërë realitet.
Përkundër vështirësive, Kosova ka ndryshuar. Pozitivisht.
E kanë vjedhur për dekada dhe prapë është ringritur.
Ka treguar se demokracia funksionon.
Ka dëshmuar se ndërrimi i pushtetit mund të bëhet përmes kutive të votimit.
Dikujt kjo mund të mos i pëlqejë, prandaj edhe tërbohet.
Por tërbimi i një tarafi nuk është arsye për të suspenduar demokracinë.
Fiton ai që arrin t’i bindë qytetarët me programin e tij, idetë e tij, premtimet e tij.
Përkrahni ata që kanë arritur t’ju bindin.
Ndëshkoni ata që mendoni se janë tallur me ju.
Kërkoni llogaridhënie.
Gjithçka është në duart tuaja.
Sidomos sot, kur të hyni në vendvotim.
Disa njerëz të mençur të kësaj bote kanë lënë porosi që mund t’i merrni me vete si motivim për të votuar, për të zgjedhur:
„Sapo dikush për çështjet e shtetit thotë: ‘Çfarë më duhet kjo mua?’, duhet llogaritur se shteti është i humbur.“
— Jean-Jacques Rousseau, filozof
„Ai që nuk guxon ta mbrojë lirinë e vet, bëhet një ‘udhëtar pa biletë’ i demokracisë sonë të lirë.“
— Richard von Weizsäcker, ish-president i Gjermanisë
„Atë që u përket të gjithëve, mund ta zgjidhin vetëm të gjithë. Çdo përpjekje e një individi apo e një grupi për ta zgjidhur vetëm atë që u përket të gjithëve, duhet të dështojë.“
— Friedrich Dürrenmatt, shkrimtar zviceran
„Një demokraci në të cilën nuk debatohet, nuk është demokraci.“
— Helmut Schmidt, ish-kancelar i Gjermanisë
„Ne nuk jemi të përzgjedhur (nga lart), ne jemi të zgjedhur (me votë). Prandaj kërkojmë dialog me të gjithë ata që luftojnë për këtë demokraci.“
— Willy Brandt, ish-kancelar i Gjermanisë
„Kush i kritikon pushtetarët në diktaturë, përfundon në burg. Kush i shan pushtetarët në demokraci, përfundon në televizion.“
— Manfred Rommel, ish-kryebashkiak i Stuttgartit
„Demokracia është domosdoshmëria për t’u përkulur herë pas here para pikëpamjeve të njerëzve të tjerë.“
— Winston Churchill, ish-kryeministër i Britanisë së Madhe
„Demokraci do të thotë të ndërhysh në çështjet e tua.“
— Max Frisch, shkrimtar zviceran
„Angazhimi për të drejtën dhe dinjitetin njerëzor në një diktaturë është rezistencë; në një demokraci të lirë është detyrim kushtetues.“
— Helmut Schmidt, ish-kancelar i Gjermanisë
*E marrë nga profili personal i autorit në Facebook.
/Argumentum.al
