Ditët e fundit, disa grupe ekspertësh dhe media perëndimore po spekulojnë mbi të ashtuquajturën “teori të shtrydhjes së Kinës”(China Squeeze). Lidhur me pretendime të tilla të rreme, Adam Tooze, historian nga Universiteti amerikan i Kolumbias, vuri në dukje në një artikull se e ashtuquajtura “teori”, nuk bazohet në analizën e të dhënave ekonomike, por nis tërësisht nga objektivi politik. Ndërsa, Jostein Haug, ekonomist politik nga Universiteti britanik i Kembrixhit, theksoi se fjalët e ndryshme për “shock të Kinës” janë në thelb narrativa të njëanshme të prodhuara nga perëndimi për të ruajtur hegjemoninë e vet ekonomike, pasi ato injorojnë qëllimisht përfitimet e shumëfishta që zhvillimi industrial i Kinës i ka sjellë botës.
Në fakt, produktet kineze cilësore, jo vetëm po plotësojnë nevojat e konsumatorëve në vende të ndryshme, por gjithashtu po kontribuojnë në transformimin global të gjelbër dhe revolucionin energjetik. Gjatë më shumë se dhjetë viteve të fundit, kontributi i Kinës në rritjen vjetore të ekonomisë botërore ka mbetur rreth 30%. Zhvillimi i saj nuk është një “shock” për botën, por më tepër mundësi./cgtn
